تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٣٩ - شرح ادعيه و زيارات ديگر

مصاحبى (م ١٢٧٨ ق).[١]

٦. زيارة عاشوراء، از محمّد على بن محمّد حسين شهرستانى (م ح ١٢٩٠ ق). پسر مؤلّف محمّد حسين، در زوائد الفوائد، از آن ياد كرده است.[٢]

٧. شرح زيارة عاشوراء، از سيّد اسد اللَّه بن محمّد باقر شفتى (م ١٢٩٠ ق).[٣]

٨. رسالة فى زيارة عاشوراء، از محمّد حسن بن محمّد باقر هزار جريبى (١٢٣٩- ١٣٠٠ ق).

٩. تحقيق فى زيارة العاشوراء، از حسن بن ابراهيم حسينى ساوجى (ق ١٣ ق)[٤].[٥]

شرح ادعيه و زيارات ديگر

١. شرح و ترجمه زيارت رجبيه‌، از محمّد بن محمّد رضا مشهدى (ق ١٢ ق).[٦]

٢. شرح الزيارة الرجبية، از محمّد مهدى بن على اصغر قزوينى (بعد از ١١٢٩ ق).

نسخه آن در كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، موجود است.[٧]

٣. شرح الزيارة الرجبية (بغية الطلب فى شرح الزيارة الجامعة فى الرجب)، از درويش على بن حسين بغدادى (١٢٢٠- ١٢٧٧ ق)[٨].[٩]

[١]. مكارم الآثار در احوال الرجال، ج ٦، ص ٢٢٣١.

[٢]. الذريعة، ج ١٢، ص ٨٠.

[٣]. همان، ج ١٣، ص ٣٠٧.

[٤]. مقاله‌اى با عنوان« كتاب‌شناسى زيارت عاشورا» از ناصر الدين انصارى قمى در فصل نامه علوم حديث( ش ٢٣، ص ١٦٥- ١٨١) به چاپ رسيده است.

[٥]. پيام حوزه، ش ٣١، ص ١٠٨؛ علوم حديث، ش ٢٣، ص ١٧٤.

[٦]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه مدرسه سپه‌سالار، ج ٣، ص ٤١٦( ش ٦٣٣)؛ الذريعة، ج ١٣، ص ٣٠٧.

[٧]. الذريعة، ج ١٣، ص ٣٠٧.

[٨]. وى، فقيه، متكلّم و شاعر شيعى است كه در بغداد به دنيا آمد و نزد دانشمندان بزرگ كربلا، درس خواند. علاوه بر فقه و اصول، كلام و علوم عقلى را نيز آموخت و سپس به نشر علم پرداخت. شرح دعاء السمات نيز از اوست( أعيان الشيعة، ج ٦، ص ٣٩٦؛ معارف و معاريف، ج ١، ص ٣٠٥؛ الذريعة، ج ٣، ص ١٣٦؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٢٦٣).

[٩]. الذريعة، ج ١٣، ص ٣٠٦.