تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٧٥ - قرن سيزدهم

تقويم الرجال را نيز از تصانيف خود، شمرده است كه ظاهراً با صحيفة الصفا، يكى است.[١]

٨١. رجال النيسابورى‌، از محمّد بن عبد النبى اخبارى نيشابورى.[٢]

٨٢. كليات الرجال‌، از محمّد بن عبد النبى اخبارى نيشابورى.[٣]

٨٣. تقويم الرجال‌، از محمّد بن عبدالنبى اخبارى. سه اثر اخير، مستقل هستند.[٤]

٨٤. نتيجة الخلف فى ذكر السلف‌، از محمّد بن عبدالنبى اخبارى نيشابورى. مؤلّف، پس از تتبع در كتاب‌هاى رجال، آن را در پنج مجلّد، تدوين كرده است.[٥]

٨٥. تنبيه أهل الكمال و الانصاف على إختلال رجال أهل الخلاف‌، از محمّد بن عنايت احمد كشميرى دهلوى، ملقّب به علّامه و متخلّص به كامل (م ١٢٣٥ ق).[٦]

چنان كه از عنوان كتاب پيداست، در رجال اهل سنّت است و در آن، نام راويان كذّاب، وضّاع، مجهول، خارجى و ضعيف كه صاحبان صحاح ششگانه اهل سنّت از آنان روايت كرده‌اند، به همراه اوصاف و شرح حال آنان، آمده است. منبع تحقيق مؤلّف در اين موضوع، التقريب ابن حجر عسقلانى بوده است.[٧]

٨٦. ايضاح المقال فى توجيه الأقوال‌، از محمّد بن عنايت احمد كشميرى دهلوى. اين‌

[١]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه مجلس شوراى اسلامى، ج ٢٥، ص ٤٦( ش ٧٠٣٩) و ج ٢٦، ص ١٠٩( ش ٧٦٠٧)؛ الذريعة، ج ١٥، ص ٢٢ و ج ٤، ص ٣٩٦( ش ١٧٥٧)؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٢٢، ص ٣٣( ش ٨٤٤٠)؛ التراث العربى، ج ٣، ص ٤٦٩؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٤٨١.

[٢]. الذريعة، ج ١٠، ص ١٥٧( ش ٢٨٣) و ج ١٠، ص ١٤٥.

[٣]. همان، ج ١٨، ص ١٢٩( ش ١٠٤٤).

[٤]. همان، ج ١٠، ص ١٥٧.

[٥]. همان، ج ٢٤، ص ٤٩( ش ٢٣٨).

[٦]. فقيه، متكلّم و محدّث متبحّر شيعه، كه در دهلى ديده به جهان گشود و نزد علماى عصر خود، شاگردى كرد وبا كوشش در كسب علم، از علماى بزرگ شد. او در دهلى بر اثر خوردن سَم، دار فانى را وداع گفت. نهاية الدراية فى شرح الوجيزة نيز از اوست( أعيان الشيعة، ج ١٠، ص ٤٣؛ ريحانة الأدب، ج ٤، ص ١٧٩؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٤٩٧). وى، آثار ديگرى نيز در حديث و رجال دارد.

[٧]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٤٩٧؛ الذريعة، ج ٢، ص ٥٠١ و ج ٤، ص ٤٤١( ش ١٩٦٤).