تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٧٧ - قرن سيزدهم

٩٣. رجال‌، از ابو الحسن بن حسين يزدى (م ١٢٤٤ ق). مؤلّف، در ١٢٣٧ ق، از تأليف آن، فراغت يافته است.[١]

ترجمه نقد الرجال و وجيزة فى الدراية نيز از مؤلّف است.

٩٤. إكمال منتهى المقال‌، از محمّد على بن قاسم آل كشكول حائرى (م بعد از ١٢٤٥ ق). مؤلّف، همه راويان مجهول را كه بوعلى در منتهى المقال ذكر نكرده است، مى‌آورد، به علاوه بسيارى از راويان معلوم كه بوعلى در ذكر آنها اهمال كرده است.[٢]

٩٥. التنبيهات السنية فى المصطلحات الرجالية، از محمّد على بن قاسم آل كشكول حائرى.[٣]

٩٦. حديقة الأنظار فى مشيخة الفقيه و التهذيب و الاستبصار، از محمّد على بن قاسم آل كشكول حائرى. اين اثر، در واقع، فايده پنجم كتاب التنبيهات السنية است كه مؤلّف، آن را به صورت كتاب مستقلّى در آورده است.[٤]

٩٧. الفوائد الغاضرية فى علم الرجال و مصطلحات المحدّثين‌، از محمّد على بن قاسم آل كشكول حائرى.[٥]

٩٨. السراج المنير فى الفوائد الرجالية، از محمّد على بن محمّد باقر هزار جريبى (١١٨٨- ١٢٤٥ ق). مؤلّف، از شاگردان ممتاز ميرزاى قمى و پدرش از مشايخ سيّد بحر العلوم و ميرزاى قمى بوده است.[٦]

٩٩. معيار التميز فى شرح الوجيز، از ملّا محمّد اسماعيل، موصوف به «مجتهد» كه در سال ١٢٤٥ ق، منظومه العقيدة الوحيدة را سروده است. معيار التميز، شرح الوجيزةى علّامه‌

[١]. همان، ج ١٠، ص ٩١.

[٢]. همان، ج ٢، ص ٢٨٣( ش ١١٤٩) و ج ١٠، ص ١٣٧.

[٣]. همان، ص ٢٨٣ و ج ٤، ص ٤٥٢.

[٤]. همان، ج ٢ ص ٢٨٢ و ج ٥، ص ٣٩٠.

[٥]. همان، ج ١٦، ص ٣٥١( ش ١٦٣٤).

[٦]. همان، ج ١٢، ص ١٦٢( ش ١٠٨٣)؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٦١٧.