تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٦٥ - قرن دوازدهم

٣٧. تتميم الإفصاح فى ترتيب الإيضاح (إيضاح الاشتباه)، از سيّد ابو القاسم جعفر بن حسين (م ١١٥٨ ق). به خاطر اين كه علّامه حلّى، ترتيب متعارف را در كتاب خود، رعايت نكرده است، وى آن را بدون تصرّف، مرتّب نموده است. از آن به عنوان كتاب رجال نيز ياد شده است.[١]

٣٨. رسالة السلاسل فى إلحاق الأواخر بالأوائل‌، از محمّد بن عبد اللَّه بحرانى (م بعد از ١١٧٠ ق). اين رساله در موضوع رجال و بر اساس ترتيب الفبا در اسامى، القاب و كنيه‌ها تدوين گرديده است و حدود دويست سطر آن، ضمن مجموعه‌اى در كتاب‌خانه مدرسه بروجردى در نجف، موجود است.[٢]

٣٩. منظومة فى الرجال‌، از محمّد بن عبد اللَّه بحرانى. مؤلّف، آن را در ١١٥٠ بيت به سال ١١٧٠ ق، به نظم در آورده است. شيخ آقا برزرگ، نسخه آن را در مدرسه بروجردى نجف، ديده است.[٣]

آغاز آن، اين بيت است: