تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٨٣ - قرن دوازدهم

اضافاتى از خود اوست.

١٠. الحاشية على تهذيب الأحكام‌، از عبد النبى بن محمّد طسوجى (م ١٢٠٣ ق).[١]

١١. الحاشية على التهذيب‌، از محمّد باقر بن محمّد اكمل (وحيد بهبهانى) (م ١٢٠٦ ق).[٢]

١٢. الحاشية على التهذيب‌، از سيّد محمّد بشير گيلانى (معاصر وحيد بهبهانى).[٣]

١٣. شرح مشيخة التهذيب‌، از سيّد عبد اللَّه بن محمّد رحيم كبير (١١٦٥- ١٢٤٣ ق).

مؤلّف، در اين كتاب از استادش وحيد بهبهانى، بسيار نقل قول مى‌كند.[٤]

شرح و حاشيه نويسى بر «الاستبصار»

كتاب الاستبصار فى ما اختلف من الأخبار، ديگر كتاب حديثى شيخ طوسى است. وى در اين كتاب، تنها به ذكر اخبار معارض و روش جمع بين آنها مى‌پردازد.

الاستبصار نيز در كنار سه جامع حديثى ديگر، از زمان تأليف تاكنون، مورد توجّه فقها و محدّثان شيعه بوده و شروح و حواشى متعدّدى بر آن نگاشته شده است، از جمله موارد زير كه در دو قرن دوازدهم و سيزدهم، نگاشته شده است:

قرن دوازدهم‌

١. كشف الأسرار فى شرح الاستبصار، از سيّد نعمة اللَّه بن عبد اللَّه جزايرى (م ١١١٢ ق).

شرح مفصّلى در سه مجلّد است.[٥]

[١]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٣٧٦.

[٢]. الذريعة، ج ٦، ص ٥١.

[٣]. همان‌جا.

[٤]. همان، ج ١٤، ص ٦٦.

[٥]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١، ص ٣٤٢( ش ٢٩٧) و ج ١، ص ٣٤٣( ش ٢٩٩) و ج ٩، ص ٣٧٢( ش ٣٥٨٩)؛ الذريعة، ج ١٣، ص ٨٧.