تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٣١٨ - سيد صدر الدين محمد بن محمد باقر رضوى قمى(م قبل از ١١٦٠ ق)

- شرح تهذيب الأحكام‌

- قلائد الدرر فى بيان آيات الأحكام بالأثر.[١]

سيّد ابو القاسم جعفر بن حسين خوانسارى (م ١١٥٨ ق)

سيّد ابوالقاسم خوانسارى، موصوف به «جعفر كبير»- در برابر نوه‌اش جعفر بن حسين (م ١٢٤٠ ق) كه به «جعفر صغير» معروف است-، در يكشنبه بيستم صفر ١٠٩٠ در اصفهان به دنيا آمد. وى در جوانى نزد علّامه مجلسى، درس خواند و از او اجازه روايت گرفت. بيشتر تحصيلات وى نزد دايى‌اش، فقيه متكلّم، حسين بن حسن گيلانى و آقا جمال خوانسارى بوده است و از محمّد صادق بن محمّد سراب تنكابنى و محمّد طاهر بن مقصود على اصفهانى روايت مى‌كند. عبّاس بن حسن بن عبّاس بلاغى نجفى (م ١١٧٨ ق) شاگرد اوست وى در اثر حمله افغان‌ها به اصفهان در اوايل سال ١١٣٢ ق، به خوانسار مهاجرت كرد و در سيزدهم ذى قعده سال ١١٥٨ در قريه قودجان، در سه فرسخى خوانسار، درگذشت. از آثار اوست:

- رجال‌

- رسالة فى شرح دعاء أبى حمزة الثمالى‌

- المصباح (در ادعيه).[٢]

سيّد صدر الدين محمّد بن محمّد باقر رضوى قمى (م قبل از ١١٦٠ ق)

وى از مراجع دينى و محقّقان شيعه است و در اصفهان، نزد آقا جمال خوانسارى و قاضى جعفر كمره‌اى درس خواند. سپس به قم رفت و به ارشاد و تدريس پرداخت.

[١]. أعيان الشيعة، ج ٢، ص ٤٧٩؛ ريحانة الأدب، ج ٣، ص ٣٥٩؛ الإجازة الكبيرة، ص ٧٨؛ لؤلؤة، ص ١١١؛ طبقات أعلام الشيعة، ج ٦، ص ٢٩؛ روضات الجنّات، ج ١، ص ٨٦؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٢، ص ٣١.

[٢]. تلامذة العلّامة المجلسى، ص ١٥؛ روضات الجنّات، ج ٢، ص ١٩٧؛ أعيان الشيعة، ج ٤، ص ٩٦؛ طبقات أعلام الشيعة، ج ٦، ص ١٣٢؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٢، ص ٨٤؛ الذريعة، ج ١٠، ص ١٠٤.