تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٠٨ - قرن دوازدهم
١٤. شرح حديث «عرفت اللَّه بفسخ العزائم و حل العقود»، از ابو طالب بن عبد اللَّه زاهدى گيلانى (م ١١٢٧ ق)[١].[٢]
١٥. شرح حديث الأسماء، از عبد اللَّه بن صالح سماهيجى (م ١١٣٥ ق).[٣]
١٦. شرح حديث «نية المؤمن خير من عمله»، از على بن حسين كربلايى (زنده در ١١٣٦ ق). اين اثر با تحقيق سيّد صادق حسينى اشكورى به چاپ رسيده است.[٤]
١٧. شرح حديث عمران الصابى، از محمّد خليل بن محمّد اشرف قائنى (م ١١٣٦ ق).[٥]
١٨. شرح رساله «الجبر و التفويض و نفيهما و اثبات الأمر بين الأمرين» منسوب به امام هادى عليه السلام، از محمّد خليل بن محمّد اشرف قائنى. اين حديث در تحف العقول نقل شده است.[٦]
١٩. شرح حديث عمران صابى، از محمّد بن محمّد باقر مختارى (م ١١٤٠ ق).[٧]
٢٠. شرح حديث «الشقىُّ شقىٌّ فى بطن امِّه»، از ياسين بن صلاح الدين بحرانى (زنده در ١١٤٧ ق). مؤلّف، درباره اين شرح مىگويد: «ده دليل در آن آوردهام كه كسى بدان
[١]. مفسّر و محدّث شيعه كه در لاهيجان به دنيا آمد و نزد حسن بن سلام تيمجانى( شيخ الإسلام گيلان)، درس خواند و در اصفهان نيز نزد محقّق خوانسارى و محمّد رفيع يزدى و ديگر علما، شاگردى كرد و در علوم بسيارى استاد گرديد. پسرش حزين لاهيجى، علوم مختلف را نزد او آموخت. وى، در اصفهان درگذشت.( موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٢، ص ٢٤؛ أعيان الشيعة، ج ٢، ص ٣٦٧؛ ريحانة الأدب، ج ٧، ص ١٦٦؛ الكنى والألقاب، ج ١، ص ١٠٧؛ طبقات أعلام الشيعة، ج ٦، ص ٣٩٣؛ موسوعة مؤلفى الإمامية، ج ٢، ص ١٨٤).
[٢]. الذريعة، ج ١٣، ص ٢٠٢.
[٣]. همان، ص ١٨٧.
[٤]. ميراث حديث شيعه، دفتر نهم، ج ٩، ص ٣٠٥- ٣٤٦.
[٥]. وى، از علماى شيعه در قرن دوازدهم است كه در سال ١١٣٤ ق، پس از رهايى از محاصره افغانها در اصفهان، به قزوين رفت و در آن جا اقامت نمود.( ريحانة الأدب، ج ٤، ص ٤٢٨؛ رياض الجنة، ج ٢، ص ٥٤٨؛ الذريعة، ج ١٣، ص ٢٠٣).
[٦]. الذريعة، ج ٢، ص ٢٨٤( ش ١١٥٣)؛ تحف العقول، ص ٤٥٨- ٤٧٦.
[٧]. فهرست نسخ خطّى كتابخانه آستان قدس رضوى، ج ١٤، ص ٢٨٧( ش ٧٩٣٩).