تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٠٨ - قرن سيزدهم

بر دارد. باب ششم: معاد.[١]

٩. جوامع الآداب‌، از محمّد على بن ابى طالب لاهيجى (١١٠٣- ١١٨٠ ق).[٢]

١٠. آداب معاشرت‌، از محمّد على بن ابى طالب لاهيجى (١١٨٠ ق).[٣]

١١. نور اليقين فى أصول الدين، از محمّد نصير بن محمّد معصوم بارفروشى (ق ١٢ ق). كتاب با عناوين «مرآت»، مشتمل بر اخبار و روايات درباره اصول الدين است. مؤلّف، در اين كتاب، فلاسفه را سختْ مورد انتقاد قرار داده است.[٤]

١٢. رسالة فى معنى البداء، از غلامرضا بن عبد العظيم كاشانى (ق ١٢ ق). اين كتاب، تحقيق مبسوطى در معنى «بداء» است و با استناد به اخبار و احاديث ائمه اطهار، فراهم آمده است.[٥]

قرن سيزدهم‌

١٣. الردّ على «نواقض الروافض» لمخدوم بن عبد الباقى‌، از عبد النبى بن محمّد (اوچاق قلى شرف الدين) طسوجى تبريزى (١١١٧- ١٢٠٣ ق). چنان كه از نام كتاب بر مى‌آيد، ردّى است بر نواقض الروافض مخدوم بن عبد الباقى، از نوادگان شريف جرجانى (م ٩٩٥ ق).[٦]

١٤. معائب النواصب فى الردّ على «نواقض الروافض»، از ابو على محمّد بن اسماعيل حائرى (م ١٢١٦ ق).[٧]

[١]. الذريعة، ج ٢١، ص ٤٧( ش ٣٩٠١).

[٢]. همان، ج ٥، ص ٢٤٦( ش ١١٨٨).

[٣]. مفاخر اسلام، ج ٧، ص ٢٠٧- ٣٥١.

[٤]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ١٤، ص ٥٩٦( ش ١١٢٤٣).

[٥]. همان، ص ٢٦٥( ش ٦٥٠٦).

[٦]. الذريعة، ج ١٠، ص ٢٢٣.

[٧]. همان جا.