تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٠٦ - قرن دوازدهم

شرح، به همراه دو رساله به ضميمه كتاب مائده سماويه‌ى مؤلّف، در سال ١٢٨٧ ق، به چاپ رسيده است.

٢. شرح الأحاديث المسلسلة بالآباء، از سيّد على خان مدنى (م ١١٢٠ ق). شرح پنج حديث كه‌[١]

از طريق پدران وى، از زيد شهيد، از امام على عليه السلام، از رسول اكرم، نقل شده است.[٢]

٣. شرح حديث «فإن قال: فلِمَ جُعل صومٌ السنة»، از سيّد محمّد بن احمد حسينى لاهيجانى (م بعد از ١١٢٠ ق). اين حديث در عيون أخبار الرضا عليه السلام آمده است و به راز تشريع برخى از احكام، مربوط است.[٣]

٤. شرح حديث «نيّةُ المؤمنِ خيرٌ مِنْ عَمَلِهِ»، از سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى (م ١١٢١ ق).[٤]

٥. شرح حديث نبوى «من صام رمضان و أتبعه بست من شوّال»، از سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى.[٥]

٦. جواهر العقود فى شرح الركود، از سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى. شرح حديثى از امام باقر عليه السلام است درباره چگونگى حركت آفتاب يا ركود آن كه در كتاب من لايحضره‌

[١]. نخستين حديث اين است كه از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدند: خداوند در معراج با چه زبانى با تو سخن گفت؟ در پاسخ‌فرمود:« خاطبنى بلسان على عليه السلام؛ به زبان على عليه السلام با من سخن گفت».

[٢]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه مجلس شوراى اسلامى، ج ٢٢، ص ٢.

[٣]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٨، ص ٢٥٢( ش ٧٠٩٩).

[٤]. الذريعة، ج ١٣، ص ٣٠٩.

[٥]. فهرست نسخ خطّى مركز احياى ميراث فرهنگى، ج ١، ص ٢٧٩( ش ١٩٤).