حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٥
٢٣٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، شاد و خرّم گردانَد مردى را كه حديث ما را بشنود و آن را همان گونه كه شنيده است ، به ديگران منتقل كند ؛ زيرا بسا كسى كه حديثى به او رسيده ، آن را بهتر از كسى بفهمد كه حديث را [بى واسطه ]شنيده است .
٢ / ٦
حديث اهل بيت ، حديث پيامبر خداست
٢٣٦٩.الأمالى ، مفيد ـ به نقل از جابر ـ: به امام باقر گفتم : هرگاه برايم حديثى مى گويى ، سند آن را هم برايم بگو . فرمود : «پدرم ، از جدم ، از پيامبر خدا ، از جبرئيل ، از خدا ، نقل كرد . همه آنچه را كه برايت مى گويم ، با اين سندهاست» .
٢٣٧٠.امام صادق عليه السلام : حديث من ، حديث پدرم و حديث پدرم ، حديث جدّم و حديث جدّم ، حديث امام حسين و حديث امام حسين ، حديث امام حسن و حديث امام حسن ، حديث اميرمؤمنان و حديث اميرمؤمنان ، حديث پيامبر خدا و حديث پيامبر خدا ، گفته خداى عز و جلاست .
٢٣٧١.امام صادق عليه السلام : خداوند ، ولايت و محبّت ما را واجب كرده است . به خدا سوگند ، ما به هوس خود ، سخن نمى گوييم و به آراى خود عمل نمى كنيم . چيزى نمى گوييم ، مگر پروردگارمان گفته باشد .
٢٣٧٢.امام كاظم عليه السلام ـ در جواب خلف بن حمّاد كوفى ، هنگامى كه از مسئله: به خداوند سوگند ، من چيزى به تو نمى گويم ، مگر از پيامبر كه ايشان به نقل از جبرئيل و او از خداوند عز و جلنقل كرده است .