حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥١٣
٣٠٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از پيشواى دادگر، نافرمانى مكن.
٣٠٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به شما فرمان مى دهم كه خدا را بندگى كنيد و چيزى را انباز او نسازيد. همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده مشويد و از كسى كه خداوند او را ولىّ امر شما قرار داده است، اطاعت كنيد.
٣٠٦٣.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا فرمود: «هر كس بميرد و امام خويش را نشاسد، به مرگ جاهلى مُرده است». پس، بر شما باد فرمان بُردارى. شما ياران على عليه السلام را ديده ايد [كه چگونه بودند]. [١] شما از كسى پيروى مى كنيد كه مردم در نشناختن او معذور نيستند. گران بهاترين هاى قرآن از آنِ ماست ، ما مردمى هستيم كه خداوند، فرمان بُرى از ما را واجب فرموده است.
٨ / ٢
خيرخواهى
٣٠٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به هيچ دوستى از دوستان خود كه در فرمان بُردارى از پيشوايش و خيرخواهى [٢] نسبت به او جديّت نمايد، نظر نمى كند مگر اين كه در رَفيق اَعلى [٣] با ما باشد.
٣٠٦٥.صحيح مسلم ـ به نقل از تميم دارى ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «دين، خيرخواهى است». گفتيم : نسبت به چه كسى؟ فرمود: «نسبت به خدا و كتاب او و پيامبرش و پيشوايان مسلمانان و توده آنها».
[١] . يعنى: ديديد چگونه ياران خاصّش از او حرف شنوى و اطاعت داشتند، يا چگونه عدّه اى از طاعت او سر باز زدند، كه مقصود، خوارج است.[٢] . واژه «نُصح» كه در اصل عربى حديث (و اين گروه از احاديث) آمده است ، به معناى : خلوص، بى غلّ و غش بودن، صداقت و يك رنگى، خيرخواهى، راه نمايى و ارشاد است .[٣] . درجه اى است در بهشت.