«تا آن گاه كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد، مى گويد: «پروردگارا! مرا باز گردانيد، شايد من در آنچه وا نهاده ام ، كار نيكى انجام دهم. نه چنين است . اين ، سخنى است كه او گوينده آن است و پيشاپيش آنان ، برزخى است تا روزى كه برانگيخته خواهند شد» .

«و كاش هنگامى را كه مجرمان پيش پروردگارشان سرهاشان را به زير افكنده اند ، مى ديدى [ كه مى گويند: ] «پروردگارا! ديديم و شنيديم . ما را بازگردان تا كار شايسته كنيم ؛ چرا كه ما يقين داريم»» .

«[ همان ] روزى كه ستمگران را پوزش طلبى شان سود نمى دهد، و براى آنان لعنت است ؛ و برايشان بدفرجامىِ آن سراى است» .

حديث

٢٦٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين پوزش، زمانى است كه مرگ فرا رسد.

٢ / ٩

آرزوى مرگ

قرآن

«بگو : «اگر در نزد خدا، سراى بازپسين ، يكسر به شما اختصاص دارد، نه ديگر مردم، پس اگر راست مى گوييد ، آرزوى مرگ كنيد» ؛ ولى به سبب كارهايى كه از پيش كرده اند، هرگز آن را آرزو نخواهند كرد ؛ و خدا به [ حال ] ستمگران ، داناست» .