٢٦٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز ، مُرده را [ تا لب گور] همراهى مى كنند : خانواده اش، دارايى اش، و عملش. دو تاى آنها برمى گردند و يكى باقى مى مانَد. خانواده و دارايى او برمى گردند و عملش با او مى مانَد.

٢٦٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از اعمال و حَسَنات مؤمن ، آنچه پس از مرگش [ثوابش] به او مى رسد، دانشى است كه تعليم مى دهد و منتشر مى كند، يا فرزند صالحى است كه از خود بر جاى مى گذارد، يا مصحفى است كه به ارث مى گذارد، يا مسجدى است كه مى سازد، يا خانه اى است كه براى مسافران مى سازد، يا نهرى است كه حفر مى كند، يا صدقه اى است كه در زمان تن درستى و حيات از دارايى خود برقرار مى سازد . [ثواب اينها] بعد از مرگش به او مى رسد.

٢٦٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار كس اند كه بعد از مردن نيز همچنان اجر كارشان به آنها مى رسد : مردى كه در حال مرزدارى (جهاد) در راه خدا مى ميرد ؛ مردى كه دانشى را آموزش مى دهد ، تا زمانى كه به آن دانش عمل شود ، اجرش به او مى رسد ؛ مردى كه صدقه اى برقرار سازد، تا زمانى كه آن صدقه بر جاست ، اجرش به او مى رسد ؛ و مردى كه فرزند صالحى به يادگار مى گذارد و آن فرزند برايش دعا مى كند .

٢٦٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى هر يك از شما سه دوست است : يكى از آنها دوستى است كه خواهش او را برآورده مى سازد و آن، مال و ثروت اوست ؛ ديگرى دوستى است كه تا لب گور با او مى آيد، امّا چيزى به او نمى دهد و از آن به بعد، همراهى اش نمى كند و آن، خويشاوند اوست؛ و ديگرى دوستى است كه مى گويد : به خدا سوگند، هر جا بروى با تو مى آيم و از تو جدا نمى شوم! اين دوست، عمل اوست. اگر خوب باشد، پاداش خوب مى بيند و اگر بد باشد، سزاى بد مى يابد.

٢٦٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه انسان بميرد، رشته عملش قطع مى شود، مگر سه چيز كه دنباله دارد : صدقه جارى، يا دانشى كه مردم از آن بهره مند شوند، يا فرزند نيكوكارى كه برايش دعا كند .