«همانا خداوند به شما فرمان مى دهد كه امانت ها را به صاحبانش باز گردانيد و هر گاه ميان مردم داورى كرديد، به داد، داورى كنيد . خدا شما را نيكو پند مى دهد . خدا، شنوا و بيناست » . [١]

حديث

٣٠٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همه شما سرپرست هستيد و همه تان درباره زيردست خود، بازخواست مى شويد . پيشوا نيز سرپرست است و درباره زير دستانش مسئول است .

٣٠٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ اميرى نيست كه بر ده نفر امير شود، مگر آن كه روز قيامت، درباره آنان از او بازخواست گردد .

٣٠٠٥.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا فرمود : «هر گاه امانت تباه شود ( امانتدارى از بين برود)، منتظر قيامت باش» . گفت[م] . تباه كردن آن، چگونه است ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «هر گاه كار به نااهلش واگذار شود ، منتظر قيامت باش» .

[١] . منظور از امانت در اين آيه شريف ، امامت است و اين معنا آن گاه بيشتر خود را روشن مى نمايانَد كه ما در احاديثى درباره شرايط امامت، مانند تعيين شدن از جانب خداوند و احاديث ذيل اين شرط ، دقّت كنيم . پس امامت از جهت اين كه منصبى الهى براى امام است ، نوعى امانت خداوند نزد امام به حساب مى آيد و بر او ، واجب است كه آن را نگهدارى كند و رعايت و نگهدارى شايسته آن ، عمل به دستورهاى خداوند و تسليم كردن لوازم امامت، از قبيل كتاب و اسلحه به امام بعدى ، هنگام وفات است .