حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٧٥
فصل پنجم : شرايط امامت
٥ / ١
تعيين شدن از جانب خداوند
قرآن
«و آن گاه كه ابراهيم را پروردگارش آزمود و او آنها (آزمايش ها) را به انجام رساند، فرمود : «من، تو را پيشواى مردم قرار دادم» . ابراهيم گفت: «و از فرزندان من؟» . فرمود: «عهد من به ستمكاران [ ـِ از فرزندان تو] نمى رسد»» .
حديث
٢٩٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! فردا[ ى قيامت] با عروس دنيا نزد من نياييد، در حالى كه خانواده ام ژوليده و خاك آلود و شكست خورده و ستم ديده و در حالى كه خون هايشان جارى است، نزد من آيند. زنهارتان باد از تعبيّت گم راهى و شوراى جهالت! بدانيد كه اين مقام [پيشوايى و امامت] صاحبانى دارد كه خداوند عز و جل آنان را برايم نام برده و به من معرّفى شان كرده است و من، پيامى را كه براى ابلاغ آن به شما فرستاده شده ام به شما رساندم. با اين حال، شما را مردمى نادان مى بينم . [١]
[١] . يا: «... شما را مردمى مى بينم كه نادانى مى كنيد [و براى انتخاب رهبر و خليفه ، دست به اقدامى جاهلانه مى زنيد]».