٢٨١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون روز قيامت شود ، خداوند ، همه خلايق را در بيابانى پهناور جمع مى كند و آواز دهنده اى از جانب خدا ندا مى دهد : «كجايند شكيبايان؟»... . سپس آواز دهنده ديگرى ندا مى دهد : «... كجايند بخشندگان؟» ... آن گاه ، آواز دهنده اى از جانب خداوند عز و جل ـ با صدايى كه همگان بشنوند ـ فرياد مى زند: «كجايند همسايگان خانه خدا ـ كه شكوهش بزرگ است ـ ؟» . پس گروهى از مردم برمى خيزند . دسته اى از فرشتگان به استقبالشان مى روند و به آنان مى گويند: اعمال شما در سراى دنيا چه بود كه به سبب آن، امروز همسايگان خانه خداوند متعال شده ايد؟ آنان مى گويند: ما براى خدا يكديگر را دوست مى داشتيم، براى خدا به يكديگر بذل و بخشش مى كرديم و براى خدا به ديدار هم مى رفتيم. پس آواز دهنده اى از جانب خدا آواز مى دهد : «راست مى گويند بندگان من . راه را بر آنان بگشاييد تا بدون حسابرسى ، به همسايگىِ خدا در بهشت بروند» .

٥ / ٩

كسانى كه بدون حسابرسى به دوزخ مى روند

٢٨١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل از همه خلايق حساب مى كشد، مگر از كسى كه به خدا شرك ورزيده باشد . در روز قيامت، دستور داده مى شود كه او را بدون حسابرسى، به دوزخ افكنند.

٢٨١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شش گروه بدون حسابرسى به دوزخ مى روند: فرمان روايان به سبب ستمگرى ، عرب به سبب عصبيّت [ـِ قبيله اى و نژادى] ، ملّاكان به سبب تكبّر ، بازرگانان به سبب دروغگويى ، علما به سبب حسادت، و ثروتمندان به سبب بخل.