٣٠٢٩.امام حسين عليه السلام : از پدرم درباره ورود پيامبر صلى الله عليه و آله [به خانه اش] پرسيدم . فرمود : «ورود او در اختيار خودش بود و هر زمان كه مى خواست، وارد مى شد ، و چون به خانه اش مى رفت، اوقاتش را به سه بخش تقسيم مى كرد : يك بخش براى خدا [عبادت و نيايش] ، يك بخش براى خانواده اش ، و يك بخش براى خودش . آن گاه، بخش مربوط به خودش را ميان خود و مردم، قسمت مى كرد و آن را از طريق خواص به توده مردم منتقل مى كرد [١] و چيزى را از آنان، دريغ نمى ورزيد . در قسمت مربوط به امّت نيز روش ايشان چنين بود كه اهل فضل را در انجمنش مقدّم مى داشت و به هر يك، به فراخور فضل و منزلت دينى اى كه داشت، زمانى را تخصيص مى داد . برخى از آنان، يك حاجت و كار داشتند ، برخى دو حاجت و برخى چند حاجت . پس ، آن طور كه صلاح ايشان و امّت بود، به خواسته هايشان رسيدگى مى كرد و در خور آنان، مطالبى را بيان مى داشت و مى فرمود : «حاضران به غايبان برسانند» و [مى فرمود :] «حاجت كسى را كه نمى تواند حاجتش را به من برساند، به من برسانيد ؛ زيرا هر كس حاجت كسى را كه نمى تواند آن را به زمامدار برساند ، به گوش او برسانَد، خداوند، گام هايش را در روز رستاخيز، استوار مى دارد» .

٧ / ٩

خيرخواهى هميشگى

٣٠٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر زمامدارى كه متصدّى امرى از امور امّت من شود و همچنان كه خير و صلاح خود را مى خواهد و براى خود تلاش مى كند ، براى آنان خيرخواهى و تلاش نكند، خداوند، روز رستاخيزْ او را در آتش سرنگون مى كند .

٣٠٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر فرمان روايى زمامدار مسلمانان شود و براى آنان تلاش و خيرخواهى نكند، هرگز با ايشان به بهشت درنخواهد آمد.

[١] . يعنى: در اين بخش با خواص، ملاقات مى كرد و مطالب و ره نمودهاى لازم را به آنان مى فرمود و آنها هم آن مطالب را به مردم، منتقل مى كردند .