٣٠٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از ميان گروهى ، مردى را به كار گمارد و در ميان آن گروه، شخص خدا پسندتر از او وجود داشته باشد ، به خدا خيانت كرده، به پيامبر او خيانت كرده و به مؤمنان، خيانت كرده است .

٣٠٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مردى را بر ده نفر رياست دهد با آن كه مى داند در ميان آن ده نفر، برتر از كسى كه رياستش داده است، وجود دارد، به خدا و پيامبر او ناراستى [و خيانت] كرده است .

٣٠٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از ميان مسلمانان كارگزارى برگمارَد ، در حالى كه مى داند در ميان آنان شايسته تر از او به اين كار و داناتر به كتاب خدا و سنّت پيامبرش وجود دارد ، بى گمان به خدا و پيامبر او و همه مسلمانان، خيانت ورزيده است .

٣٠٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس نورسيده اى را بر گروهى بگمارد كه در آن گروه، خدا پسندتر از او وجود دارد، به خدا خيانت ورزيده است .

٣٠١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ از نامه اى كه در مورد عتّاب بن اُسَيد در هنگام: ... محمّد ، پيامبر خدا، زمام احكام و مصالح شما را به عتّاب بن اُسَيد سپرد و به او مأموريت داد تا بى خبرانِ شما را آگاه گرداند و نادانانتان را دانش بياموزد و كژروى سستْ عنصران شما را راست كند ، و آن كسان شما را كه از آداب الهى به دورند، ادب آموزد. او را به اين دليل برگزيده است كه مى داند بر شما برترى دارد، و هيچ يك از شما را نسِزَد كه به دليل كم سن و سال بودنش ، [١] اعتراض كند ؛ چرا كه بزرگ تر برتر نيست؛ بلكه برتر، بزرگ تر است .

[١] . اُسَيد در آن هنگام، بنا به قولى، هجده سال و به قولى ديگر ، بيست و اندى سال داشته است .