٢٥٣٠.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: محبوب ما و پيامبر ما ـ كه پدر و مادرم و جانم فدايش باد ـ يك ماه پيش از مرگش ، خبر رحلتش را به ما داد . و چون زمان فراق نزديك شد ، ما را در اتاقى جمع كرد و نگاهى به ما انداخت و چشمانش پر از اشك شد و سپس فرمود : «خوش آمديد . خداوند ، شما را زنده بدارد . خداوند ، شما را حفظ كند . خداوند ، شما را نصرت دهد . خداوند ، شما را نفع برساند . خداوند ، شما را هدايت فرمايد . خداوند ، شما را توفيق بخشد . خداوند ، شما را به سلامت دارد . خداوند ، شما را بپذيرد . خداوند ، شما را روزى دهد . خداوند ، شما را رفعت بخشد . شما را به تقواى الهى سفارش مى كنم ، و به خداوند نيز سفارش شما را مى كنم . و آشكارا به شما هشدار مى دهم كه در ميان بندگان خدا و در زمين او ، بر خدا برترى نجوييد ؛ چرا كه خداوند متعال ، به من و به شما فرموده است : «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم كه در زمين ، خواستار برترى و فساد نيستند.و فرجام [ـِ خوش] ، از آنِ پرهيزگاران است» و نيز فرموده است : «آيا جايگاه متكبّران ، در دوزخ نيست؟!» » .

٢٥٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس خواستار آخرت است ، زيور دنيا را وا نهد ، و هر كس چنين كند ، به راستى كه از خداوند آنگونه كه شايسته است ، حيا كرده است .