حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٥
١ / ١٧
آنچه در تلاوت قرآن ، جايز نيست
٢٣١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قرآن را با لحن ها و آواهاى عرب بخوانيد و از [به كار بردن] لحن هاى فاسقان و گنهكاران ، دورى كنيد ؛ زيرا به زودى پس از من ، مردمانى مى آيند كه صداى قرآن را همچون آوازه خوانى و نوحه گرى و سرودخوانىِ كشيشان ، در گلو مى چرخانند و از گلويشان فراتر نمى رود . دل هايشان و دل هاى كسانى كه از قرآن خواندن آنها خوششان بيايد ، وارونه است .
٢٣١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نگرانى من براى شما ، اين است كه دين را سبُك شماريد . . . و قرآن را با ساز و آواز بخوانيد .
٢٣٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه قرآن خواندن را وسيله امرار معاش خود از مردم قرار دهد ، روز قيامت ، در حالى مى آيد كه چهره اش استخوانى است و گوشتى بر آن نيست .
٢٣٢١.كنز العمّال ـ به نقل از عبد اللّه بن رواحه ـ: پيامبر خدا ، ما را نهى فرمود از اين كه فردى از ما در حال جنابت ، قرآن بخواند .
١ / ١٨
قاريان فاجر
٢٣٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيشتر منافقان امّت من ، قاريان آن هستند .
٢٣٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در دوزخ ، آسيابى آهنى است كه با آن ، سرهاى قاريان و عالمان گنهكار ، آرد مى شود .