حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣٣
٢٤٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنى اسرائيل ، پيوسته طريق اعتدال مى پيمودند ، تا آن كه دورگه ها و فرزندان اقوام اسيرى كه بنى اسرائيل آنها را به اسارت مى گرفتند ، در ميان ايشان رشد يافتند و به اظهار نظر [در دين] پرداختند و بدين سان ، هم خود گم راه شدند و هم ديگران را گم راه كردند .
١ / ١٩
پرهيز از فتواى غير عالمانه دادن در دين
قرآن
«و اگر [ او ]پاره اى گفته ها بر ما بسته بود، دست راستش را سخت مى گرفتيم، سپس رگ قلبش را پاره مى كرديم» .
«آن گاه كه آن [ بهتان ]را از زبان يكديگر مى گرفتيد و با زبان هاى خود ، چيزى را كه بدان علم نداشتيد، مى گفتيد و مى پنداشتيد كه كارى سهل و ساده است ، با اين كه آن [ امر ]نزد خدا بس بزرگ بود» .
«و كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بسته يا آيات او را تكذيب نموده؟ بى ترديد، ستمكاران ، رستگار نمى شوند» .
«و روز قيامت كسانى را كه بر خدا دروغ بسته اند ، روسياه مى بينى . آيا جاى سركشان در جهنّم نيست؟» .
حديث
٢٤٥٨.امام كاظم عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : «از دروغ بستن به خداوند بپرهيزيد» . گفته شد : اى پيامبر خدا! دروغ بستن به خداوند چگونه است؟ فرمود : «اين كه فردى از شما بگويد : خدا [ چنين و چنان] فرمود . پس خداوند مى فرمايد : دروغ مى گويى . من نگفته ام . يا بگويد : خدا [ چنان و چنان] نفرمود . پس خداوند عز و جل مى فرمايد : دروغ مى گويى . من گفته ام » .