٣٠١٢.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو موسى ـ: من و دو نفر ديگر از قومم خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيديم . يكى از آن دو گفت : اى پيامبر خدا ! مرا امير قرار ده . آن ديگرى نيز چنين درخواستى كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «ما اين كار را به كسى كه آن را درخواست يا آزمند بر آن باشد، نمى سپاريم» .

٣٠١٣.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابو برده، از ابو موسى ـ: با دو نفر خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رفتيم . يكى از آن دو شهادتين گفت و سپس افزود : آمده ايم كه در كار خود از ما كمك بگيرى . [١] ديگرى نيز سخنى همانند او گفت . فرمود : «خيانتكارترينِ شما در نزد ما ، كسى است كه طالب آن باشد» . ابو موسى از پيامبر صلى الله عليه و آله پوزش خواست و گفت : من نمى دانستم كه اين دو براى چه آمده اند ! پيامبر صلى الله عليه و آله تا زمانى كه از دنيا رفت، از اين دو در كارى كمك نگرفت .

٣٠١٤.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو موسى ـ: من به همراه دو مرد اَشعرى به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتيم . گفتم : من نمى دانستم كه اين دو در جستجوى كارگزارى (حكومت) هستند . فرمود : «ما هرگز كارگزارى خود را به كسى كه خود، خواهان آن است، نمى سپاريم» .

[١] . يعنى: ما را حاكم و كارگزار جايى قرار دهى .