٢٩٩٣.المناقب ، ابن شهر آشوب ـ به نقل از ابن جرير طبرى ـ: زمانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله خود را به قبايل معرّفى مى كرد [و از آنها مى خواست كه به او ايمان آورند ]نزد بنى كِلاب آمد. بنى كِلاب گفتند: با تو بيعت مى كنيم، به شرط آن كه بعد از تو قدرت به ما برسد. فرمود: «اختيار اين كار، با خداست. اگر خواست ، در ميان شما قرار مى دهد يا در غيرِ شما». بنى كِلاب، رفتند و بيعت نكردند و گفتند: براى تو شمشير بزنيم و سپس، ديگران را بر ما حاكم گردانى؟!

٥ / ٢

برترى در علم

قرآن

«بگو : «آيا از شريكان شما [براى خدا] كسى هست كه به سوى حق، رهبرى كند؟» . بگو: «خداست كه به سوى حق، رهبرى مى كند. پس، آيا كسى كه به سوى حق رهبرى مى كند، سزاوارتر است مورد پيروى قرار گيرد يا كسى كه راه نمى يابد، مگر آن كه هدايت شود؟ شما را چه شده؟ چگونه داورى مى كنيد؟»» .

حديث

٢٩٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه امّتى زمام امور خود را به دست مردى بسپارد و در ميان آنان، داناتر از او وجود داشته باشد، امورشان پيوسته رو به سقوط مى رود، مگر آن كه به آنچه ترك كرده اند، باز گردند.

٢٩٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس رهبرى قومى را به عهده گيرد ، در حالى كه در ميان آنان داناتر از او وجود داشته باشد، كار آن قوم تا روز قيامت، پيوسته رو به انحطاط مى رود.

٢٩٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به ضربِ شمشيرش مردم را به خويشتن فرا خوانَد و در ميان مسلمانان، داناتر از او وجود داشته باشد، آن كس گم راه و متكلّف است. [١]

[١] . مقصود ، اين است كه بدون شايستگى رهبرى، عنوان رهبرى را به زحمت براى خود، فراهم كرده است.