٢٦٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : داوودِ پيامبر عليه السلام ، در روز شنبه به مرگ ناگهانى در گذشت. پس، پرندگان با بال هاى خود بر او سايه افكندند. موسى كليم اللّه عليه السلام نيز در تيهْ (بيابان برهوت) مُرد. پس ، آواز دهنده اى از آسمانْ جار زد : «موسى مُرد و كيست كه نميرد؟!» .

٢٦٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از نشانه هاى [فرا رسيدن] قيامت، شيوع فلج و مرگ ناگهانى است.

٢ / ١٤

تشييع جنازه

٢٦٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نخستين پاداشى كه پس از مرگِ مؤمن به او داده مى شود، اين است كه همه تشييع كنندگان جنازه اش آمرزيده مى شوند.

٢٦٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى نيكى به پدر و مادرت، مسافت دوساله بپيما. براى به جا آوردن صله رَحِم ، مسافت يك ساله بپيما. براى عيادت بيمار، يك ميل راه بپيما و براى شركت در تشييع جنازه اى، دو ميل راه بپيما.

٢٦٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مرده اى نيست كه در تابوتش نهاده و سه گام برده شود، مگر اين كه با صدايى ـ كه هر كه خدا بخواهد ، آن را مى شنود ـ ، صدا مى زند : «اى برادران، اى تابوت كشان! زنهار كه دنيا شما را چون من نفريبد و روزگار ، شما را چون من ، بازى ندهد! براى بازماندگانم مال و منال بر جاى گذاشتم، در حالى كه آنان ، بار گناهى را از من به دوش خود نمى كشند . شما نيز مرا تشييع مى كنيد و سپس تنهايم مى گذاريد و خداوند جبّار ، از من حساب مى كشد» .