حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٩
فصل دوم : سنّت
٢ / ١
تشويق به تمسّك به سنّت
٢٣٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ گفتارى ، جز با كردار ارزش ندارد و هيچ گفتار و كردارى ، جز با نيّت ارزش ندارند و هيچ گفتار و كردار و نيّتى ، جز با انطباق بر سنّت .
٢٣٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كارى ، [در آغاز] شور و نشاطى دارد و هر شور و نشاطى ، [سرانجام] سكون و آرامشى دارد . هر كس به سنّت من سكون و آرامش يابد ، هر آينه ره يافته است و هر كس سكون و آرامشش به غير آن (يعنى به بدعت) باشد ، بى گمان هلاك شده است .
٢٣٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هان! هر عبادتى جوش و خروشى دارد كه سرانجام فروكش مى كند . پس هر كس جوش و خروش عبادتش به سنّت من آرام گيرد ، هدايت شده است و هر كه با سنّت من مخالفت ورزد ، گم راه شده و عملش بر باد رفته است . بدانيد كه من نماز مى خوانم ، مى خوابم ، روزه مى گيرم ، افطار مى كنم ، مى خندم و مى گريم . پس هر كه از روش و سنّت من روى گرداند ، از من نيست .
٢٣٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پايبند به سنّت ، اگر خوب عمل كند ، عملش پذيرفته است و اگر اشتباه كند ، بخشوده مى شود .