حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٧
٢٢٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه قارى ، قرآن بخواند و دچار خطا يا لحن (اشتباه اِعرابى) شود و يا قارى ، غيرِ عرب باشد ، فرشته ، براى او به همان صورتى كه نازل شده است ، مى نويسد .
٢٢٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرزندم! از خواندن قرآن ، غافل مباش ؛ زيرا كه قرآن ، دل را زنده مى كند و از فحشا و زشتكارى و ستم و گناه ، باز مى دارد .
٢٢٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه قرآن بخواند ، نبوّت از دو پهلويش بالا مى رود ، منتها به او وحى نمى شود .
٢٢٩٩.كنز العمّال ـ به نقل از ابن عمر ـ: پيامبر خدا فرمود : «اين دل ها نيز همانند آهن ، زنگار مى بندند» . گفته شد : اى پيامبر خدا! صيقل دهنده دل ها چيست؟ فرمود : «تلاوت قرآن» .
١ / ١٤
خواندن قرآن با صداى خوش
٢٣٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : صوت خوش ، زيور قرآن است .
٢٣٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر چيزى زيورى دارد و زيور قرآن ، صوت خوش است .
٢٣٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قرآن را با صداهاى [خوش ]خود ، زينت بخشيد .
٢٣٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به اين سؤال كه : چه كسى قرآن را از همه: كسى كه هر گاه قرآن خواندنِ او را بشنوى ، ترس از خدا را در او ببينى .