٢٩٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر بنده اى هزار سال در ميان رُكن و مقام به عبادت خدا بپردازد و سپس مظلومانه، مانند قوچ سرش بُريده شود، با اين حال، خداوند او را با همان گروهى برمى انگيزد كه به آنان اقتدا مى كند و راه آنان را مى پيمايد و روش آنان را مى پويد. اگر بهشتى باشند، او هم بهشتى است و اگر دوزخى باشند، او هم دوزخى است.

٤ / ٢

هشدار درباره نشناختن امامان

٢٩٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بميرد و امامش را نشناسد، به مرگ جاهلى مُرده است.

٢٩٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بدون داشتن امام بميرد، به مرگ جاهلى مُرده است.

٢٩٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بميرد و امام جماعت [١] نداشته باشد، مرگش مرگ جاهلى است.

٢٩٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بميرد و امام زنده اى كه او را بشناسد، نداشته باشد، به مرگ جاهلى مُرده است.

٢٩٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بميرد و فرمان بُردارى [از امامى] بر گردنش نباشد، به مرگ جاهلى مُرده است و اگر پس از به گردن گرفتنش از فرمان سرپيچى كند، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ را بدون حجّت، ملاقات مى كند.

٢٩٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به غير طاعت خدا بميرد، بدون داشتن حجّتى از دنيا رفته است و هر كس با دست كشيدن از بيعتى بميرد، در گم راهى مُرده است.

[١] . مقصود، امام در نماز جماعت نيست؛ بلكه مراد، امام و رهبر جامعه است.