حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٩٥
٢٨٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل مى فرمايد: «بهشت بر منّت گذار و بخيل و سخن چين ، حرام است» .
٢٨٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن شب كه به آسمان برده شدم، پروردگارم ـ كه شكوهش بزرگ است ـ به من وحى فرمود : « ... اى محمّد! اگر بنده ام مرا چنان عبادت كند كه همچون مشكِ پوسيده گردد و سپس در حالى نزد من آيد كه ولايت ايشان ( محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام ) را نپذيرفته باشد ، او را در بهشت خود ، جاى نخواهم داد» .
٢٨٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ حيله گر و خيانتكارى ، به بهشت نمى رود .
٢٨٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرزند ناخلف و فرد مى گسار ، به بهشت نمى روند.
٢٨٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه كس اند كه هرگز بهشت نمى روند: مرد بى غيرت، زن مرد نما ، [١] و مى گسار .
٢٨٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پيرمرد زناكار، تهى دستِ گردنكش و كسى كه با عمل [به واجباتِ ]خود ، بر خدا منّت نهد، به بهشت نمى روند .
٢٨٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : متكبّر، بخيل و بدنهاد ، به بهشت نمى روند .
٢٨٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس سرپرست ملّتى شود و به آنها خيانت ورزد ، خداوند عز و جلبهشت را بر او حرام مى گرداند .
[١] . عبارت «الرُّجْلَةُ مِنَ النِّساء» كه در متن عربى حديث آمده ، يعنى زنى كه خود را به هيئت مردان در مى آورَد .