«آن روز كه مردان و زنان مؤمن را مى بينى كه نورشان پيشاپيششان و به جانب راستشان دوان است. [ به آنان مى گويند: ] «امروز، شما را مژده باد به باغ هايى كه از زير [ درختان ] آن، نهرها روان است! در آنها جاودانيد. اين است همان كاميابى بزرگ»» .

«دلهره بزرگ، آنان را غمگين نمى كند و فرشتگان از آنها استقبال مى كنند [و به آنان مى گويند: ] «اين، همان روزى است كه به شما وعده مى دادند»» .

حديث

٢٧٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره آيه «روزى كه پرهيزگاران را به سوى [خگروه (وَفْد) ، [١] جز سواره نيستند. آنان، مردانى هستند كه پرواى خدا در پيش گرفتند. پس خداوند دوستدار آنها شد و برگزيد و از كارهايشان خشنود گرديد. از اين رو، آنان را پرهيزگاران ناميد.

٢٧٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هنگامى كه على عليه السلام از ايشان درباره آيه {: اى پيامبر خدا! آيا گروه هاى اعزامى، جز سواره هستند؟ ـ : سوگند به آن كه جانم در دست اوست، پرهيزگاران چون از قبرهاى خود بيرون آيند، با شترانِ سفيد بالدارى كه جهازشان طلاست، رو به رو مى شوند. بند كفش هايشان نورى درخشان است، فاصله هر قدم آن شتران، به اندازه اى است كه چشم كار مى كند.

٢٧٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار چيز است كه در هر كس باشد، از آن روز وحشتِ بزرگ، در امان است : هر گاه چيزى به او داده شود، بگويد : «الحمد للّه »؛ هر گاه گناهى مرتكب شود بگويد : «استغفر اللّه »؛ اگر مصيبتى به او رسد، بگويد : «إنّا للّه و إنّا اليه راجعون»؛ و هر گاه نيازى داشته باشد، آن را از پروردگارش بخواهد و هر گاه از چيزى بترسد، به پروردگارش پناه برَد.

[١] در آيه واژه «وَفْد» آمده است. كلمه «وفد» به معناى قومى است كه به منظور زيارت و ديدار و يا گرفتن حاجتى بر كسى وارد شوند . اين قوم وقتى به نام «وفد» ناميده مى شوند كه سواره بيايند.