٢٧١٢.الجعفريّات : پيامبر خدا فرمود : «[فاصله زمانى ميان] برانگيخته شدن من و قيامت، مانند اين دو است» و انگشت نشانه و ميانه خود را نشان داد . سپس فرمود : «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، من، زمان قيامت را در ميان دو شانه خود مى يابم!».

٢٧١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [فاصله زمانى ميان] برانگيخته شدن من و قيامت، مانند اين و اين است. گويى نزديك بود بر من پيشى گيرد.

٢٧١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من برانگيخته شدم و [فاصله بعثت من و] قيامت، مانند دو اسب مسابقه است كه يكى از ديگرى فقط گوشش جلوتر باشد. نزديك بود قيامت از من به سوى شما پيشى گيرد.

٢٧١٥.امام باقر عليه السلام ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا ، هر گاه سخنرانى مى خواند، در سخنرانى خود، جمله «امّا بعد» را مى فرمود و چون از زمان قيامت سخن به ميان مى آورد، صدايش اوج مى گرفت و گونه هايش سرخ مى گشت. سپس مى فرمود: «قيامت، صبح يا شب به سراغ شما مى آيد» . آن گاه ، دو انگشت خود را نشان مى داد و مى فرمود: «[فاصله زمانى ميان] برانگيخته شدن من و قيامت، به اندازه فاصله اين دو انگشت است».

٤ / ٣

نشانه هاى فرا رسيدن قيامت

قرآن

«آيا [ كافران ] جز اين انتظار مى برند كه قيامت ، به ناگاه بر آنان فرا رسد؟ و علامات آن، اينك پديد آمده است. پس اگر [ قيامت ] بر آنان دررسد، ديگر كجا جاى اندرزشان است؟».

«پس در انتظار روزى باش كه آسمان ، دودى نمايان برمى آورد كه مردم را فرو مى گيرد. اين است عذاب پُردرد» .

«و چون قول [ عذاب ] بر ايشان واجب گردد، جنبنده اى را از زمين براى آنان بيرون مى آوريم كه با ايشان سخن گويد كه: مردم [ چنان كه بايد ] به نشانه هاى ما يقين نداشتند» .