حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٥
ب ـ سلام دادن بر ايشان از نزديك و دور
٢٦٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس پس از مرگم ، قبر مرا زيارت كند، همچون كسى است كه در حيات من ، به سوى من هجرت كرده است. پس اگر نتوانستيد، به من سلام برسانيد، كه به من مى رسد.
٢٦٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال، برايم دو فرشته آفريده است كه هر كس از شهرهاى شرق و غرب به من سلام دهد، سلام را به من مى رسانند؛ مگر كسى در خانه خودم بر من سلام دهد ، كه خودم جواب سلام او را مى دهم.
٢٦٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه در هر نقطه اى از روى زمين به من سلام كند ، سلامش به من مى رسد و هر كه بر سر قبرم به من سلام كند ، آن را مى شنوم .
ج ـ شفاعت پيامبر در حقّ زائرش
٢٦٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به زيارت من آيد، در روز قيامت ، شفيع او خواهم بود .
٢٦٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به زيارت من آيد و هيچ كارى جز زيارت من نداشته باشد، بر من حق است كه روز قيامت شفيع او باشم .
٢٦٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه قبر مرا ديدار كند، شفاعت او ، بر من رواست . هر كس مرا پس از مرگ زيارت كند، گويا مرا در حال حيات ، زيارت كرده است .
٢٦٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس براى حج به مكّه آيد و مرا در مدينه زيارت نكند، من هم در روز قيامت ، بر او جفا مى كنم [و شفيعش نخواهم بود] ؛ ولى هر كه به زيارت من آيد، شفاعت او بر من واجب است ، و هر كه شفاعتش بر من واجب شود، بهشت براى او واجب است .