٢٢٢٠.امام صادق عليه السلام : هنگامى كه پيامبر خدا خندق را مى كَنْد ، مسلمانان به مانعى برخوردند . پيامبر خدا ، كلنگ را از دست اميرمؤمنان يا سلمان گرفت و ضربه اى بر آن فرود آورد كه سه تكّه شد . در اين هنگام ، پيامبر خدا فرمود : «خداوند ، با اين ضربه من ، گنج هاى كسرا و قيصر را برايم گشود» . يكى از افراد به رفيقش گفت : وعده گنج هاى كسرا و قيصر را به ما مى دهد ، در حالى كه هيچ يك از ما [از بيم دشمن] قادر نيست براى قضاى حاجت ، بيرون برود!

٨ / ٥

شهادت امام حسين

٢٢٢١.كنز العمّال ـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: حسين عليه السلام بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شد . من دَم در نشسته بودم . سَرَك كشيدم . ديدم حسين عليه السلام روى شكم پيامبر صلى الله عليه و آله خوابيده و در دست پيامبر خدا ، چيزى است و آن را زير و رو مى كند . گفتم : اى پيامبر خدا! من ، سَرَك كشيدم و ديدم كودك روى شكم شما خوابيده و در دستت چيزى هست و آن را زير و رو مى كنى و اشك مى ريزى؟ پيامبر خدا فرمود : «جبرئيل ، از آن خاكى كه اين كودك بر آن كشته مى شود ، برايم آورد و به من خبر داد كه امّتم او را به قتل مى رسانند» .

٢٢٢٢.كنز العمّال ـ به نقل از محمّد بن عمرو بن حسين ـ: ما همراه حسين عليه السلام در كنار نهر كربلا بوديم . ايشان به شمر ذى الجوشن نگاهى كرد و فرمود : «خدا و فرستاده او راست گفتند! پيامبر خدا فرمود : گويى سگِ پيسه اى را مى بينم كه در خون اهل بيت من ، زبان مى زند! » . شمر ، پيس بود .