٢٦٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون دشمنِ خدا به سوى قبرش حمل شود، به تشييع كنندگان خود ندا مى دهد: «اى برادران! از آنچه من دچارش شدم، بپرهيزيد. از دنيايى به شما شِكوه مى كنم كه مرا فريفت و چون به آن اطمينان كردم، مرا از پاى در آورد. از دوستانِ هوسران به شما شِكوه مى كنم كه مرا شاد ساختند و همين كه به آنان كمك كردم، از من بيزارى جستند و تنها و بى ياورم گذاشتند» .

٢٦٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه يكى از شما بميرد، قيامتش بر پا مى شود. پس ، خدا را چنان بپرستيد كه انگار او را مى بينيد و هر لحظه از او آمرزش بخواهيد.

٢٦٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه يكى از شما بميرد، قيامتش بر پا شده است و خوبى ها و بدى هاى خود را مى بيند .

٣ / ٢

سؤال قبر

٢٦٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره آيه «خداوند ، كسانى را كه ايمان آورد: مراد ، در قبر و به هنگام سؤال از مُردگان است .

٢٦٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون آدمى را در قبرش گذاشتند و همراهان او باز گشتند، در حالى كه هنوز صداى كفش هاى آنها را مى شنود، دو فرشته نزدش مى آيند [و او را مى نشانند] و مى پرسند: «درباره اين پيامبر، محمّد، چه عقيده اى داشتى؟» . اگر مؤمن باشد مى گويد: گواهى مى دهم كه او بنده خدا و فرستاده اوست. پس، به او گفته شود: «به جايگاهت در آتش بنگر. خداوند به جاى آن، جايگاهى در بهشت به تو داد» . او هر دو جايگاه را مى بيند ؛ امّا اگر كافر يا منافق باشد ، مى گويد: نمى دانم. همان عقيده اى را درباره او داشتم كه مردم داشتند!