٢٦٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ يك از شما به خاطر گزندى كه به او مى رسد ، مرگ را آرزو نكند ، و اگر ناچار به اين كار شد، بگويد : «بار خدايا! تا زمانى كه زندگى براى من بهتر است ، مرا زنده بدار و هر گاه مرگ برايم بهتر بود، مرا بميران» .

٢٦٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ يك از شما به سبب گزندى كه به او مى رسد، هرگز آرزوى مرگ نكند.

٢٦٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ چون در بيمارى عبّاس به عيادتش رفت و ديد او مى ن: اى عبّاس، عموى پيامبر خدا! هرگز آرزوى مرگ مكن. اگر نيكوكار باشى، بر نيكى هايت مى افزايى و اين براى تو بهتر است ، و اگر بدكار باشى و مرگت به تأخير افتد، از بدى هايت دست بر مى دارى و اين ، براى تو بهتر است . هرگز آرزوى مرگ نكن .

٢٦٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى سعد! آيا نزد من ، آرزوى مرگ مى كنى؟ اگر تو براى آتش آفريده شده باشى و آتش براى تو آفريده شده باشد ، در اين صورت ، آتش چيزى نيست كه به سويش بشتابى ، و اگر تو براى بهشت آفريده شده باشى و بهشت براى تو آفريده شده باشد ، در اين صورت، اگر عمرت طولانى شود و كار نيكو انجام دهى، اين برايت بهتر است .

٢٦٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگز آرزوى مرگ نكنيد ؛ چون با مرگ ، رشته عمل قطع مى شود و انسان باز نمى گردد تا بدى هايش را جبران [و خدا را راضى ]كند.

٢٦٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگز آرزوى مرگ نكنيد؛ زيرا هول و هراس قيامت ، سخت است و اين ، از خوش بختى است كه عمر بنده طولانى شود و خداوند ، توبه روزى اش كند .

٢٦٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ گاه كسى از شما آرزوى مرگ نكند؛ چرا كه نمى داند براى خود ، چه پيش فرستاده است .