«و اوست كه بر بندگانش چيره است ، و نگهبانانى بر شما مى فرستد، تا هنگامى كه يكى از شما را مرگ فرا رسد، فرشتگان ما جانش بستانند، در حالى كه كوتاهى نمى كنند» .

«خدا ، روح مردم را هنگام مرگشان به تمامى باز مى ستانَد و [ نيز ] روحى را كه در [ موقع ]خوابش نمُرده است . پس ، آن [ نفْسى ] را كه مرگ را بر او واجب كرده ، نگاه مى دارد و آن ديگر [ نَفْس ها ] را تا هنگامى معيّن [ به سوى زندگىِ دنيا ] بازپس مى فرستد. قطعاً در اين [ كار ] ، براى مردمى كه مى انديشند ، نشانه هايى [ از قدرت خدا ]است» .

«بگو: «فرشته مرگى كه بر شما گمارده شده، جانتان را مى ستاند، آن گاه به سوى پروردگارتان باز گردانيده مى شويد»» .

حديث

٢٥٩٣.كنز العمّال ـ به نقل از حارث بن خزرج انصارى از پدرش ـ: پيامبر خدا ، آن گاه كه ملك الموت را بر بالين مردى از انصار ديد، فرمود : «اى ملك الموت! با صحابىِ من ، مدارا كن كه او مؤمن است» . ملك الموت گفت : آسوده خاطر باش و غم به خود راه مده و بِدان كه من با هر مؤمنى مدارا مى كنم. اى محمّد! بِدان كه من جان فرزند آدم را مى گيرم و چون كسى از خانواده او ناله اى بلندْ سر دهد، با روحى كه گرفته ام ، در ميان حياط مى ايستم و مى گويم : اين ، چه فريادى است؟ به خدا سوگند كه ما به او ستم نكرديم و [در گرفتن جانش] بر اَجَلش ، پيشى نگرفتيم و زودتر از تقديرش به سراغش نيامديم و در ستاندن جانش ، ما را گناهى نيست . اگر به آنچه خدا كرده ، راضى باشيد ، اجر مى بريد و اگر اندوهگين و ناراضى باشيد، گناهكار مى شويد.