٢٥٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بازگشتش از جنگ اُحُد ، در حالى كه مردم ايشان: اى مردم! به آباد كردن آخرتتان كه بِدان مكلّف شده ايد ، روى بياوريد و از دنيايتان كه براى شما تضمين شده است [و روزى تان در آن ، خواه ناخواه مى رسد] ، روى بگردانيد و اعضا و جوارحى را كه به نعمت هاى او تغذيه شده است ، در معصيت او كه موجب خشم خداوند مى شود به كار نگيريد و به طلب آمرزش از او بپردازيد و همّ و غمّ خود را صرف تقرّب به طاعت او كنيد . كسى كه به بهره اش از دنيا آغاز كند ، بهره اش از آخرت را از كف مى دهد و به آنچه از دنيا مى خواهد هم نمى رسد ؛ و كسى كه به بهره اش از آخرت آغاز كند ، سهمش از دنيا به او مى رسد و از آخرت نيز به آنچه مى خواهد ، دست خواهد يافت .

١ / ١٠

تشويق به يادآورى آخرت

٢٥٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از مستحبّات (غير واجبات) ، همين شما را بس كه به ياد آخرت باشيد .

٢٥٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: اى على! آخرت را در دلت مجسّم كن [و همواره به ياد آن باش ]و مرگ را پيش چشم خود قرار بده و ايستادنت را در پيشگاه خداوند [در روز رستاخيز براى داورى و رسيدگى به اعمال] ، فراموش مكن و از خدا بيمناك باش و نعمت هاى خدا را [همواره] به ياد داشته باش و از حرام هاى خدا باز ايست و با هوس خود ، مخالفت كن .

٢٥٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رحمت خدا بر آن بنده اى كه از پروردگارش ، چنان كه مى بايد ، شرم كند ! پس ، سر و آنچه را [از انديشه و نيّت] در سر است و شكم و آنچه را [از خوراك] در شكم قرار مى گيرد ، [از ناپاكى و حرام] نگه بدارد و قبر و پوسيدن را [همواره] ياد كند و به ياد داشته باشد كه او را در آخرت ، بازگشتى خواهد بود .