آبی از آسمان به سوی او فرود آمد و چون از آن آب آشامید تا هفت سال دیگر محتاج بخوردن و آاشامیدن نشده بود. و مردم او را در روز های بسیار گرم برای کارها بجاها می فرستادند و او تشنه نمی شد.[١]

کرامتی دیگر

سیّد بن طاووسe به سند معتبر از ابو سعید خُدری روایت کرده است که: پادشاه حبشه قطیفه ای به رسم هدیه برای حضرت پیغمبر٦ فرستاده بود. و آن قطیفه بسیار نفیس و طلا باف و گران بها بود. جناب ختمی مآب٦ فرمود: که این قطیفه را به مردی می دهم که خدا و رسول٦ او را دوست دارند و او خدا و رسول٦ را دوست دارد. و چون اصحاب این سخن را از جناب پیغمبر٦ شنیدند تمامی گردنها را کشیده و هر یک داعیه آن داشتند که به این عطیه سرافراز و ممتاز گردند. پس حضرت فرمود: که کجاست علیّ بن ابیطالب٧ ؟ عمّار چون این سخن را شنید به خانه امیرالمؤمنین٧ شتافت و این خبر مسرّت اثر را به آن حضرت رسانید. آن بزرگوار برخواسته وبه زودی زود خود را به قدوه اخیار رسانید. حضرت اقدس نبوی٦ آن قطیفه را به جناب مرتضوی٧ داد و فرمود: که یا علیّ٧ توئی سزاوار این قطیفه. پس آن حضرت آن قطیفه را گرفت و به سوق اللیل آورد و تارهای آن را از هم گشود و طلاهای آن را در میان مهاجرین و انصار قسمت فرمود. و هیچ چیز از آن را برای خود باقی نگذاشت، و با دست تهی به خانه رفت. و چون روز دیگر شد حضرت رسول٦ او را ملاقات کرد و گفت: یا علیّ٧ دیروز سه هزار مثقال طلا به تو دادم و تو از من گرفتی فردا من و همه مهاجرین و انصار

[١]. بحار الأنوار ج ٤٣ ص ٢٨ ح ٣٢ و ح٤٥ والمناقب لابن شهرآشوب ج٣ ص١١٧ والخرائج ج ٢ ص ٥٣٠