به زیر انداخت و زبان به شکر گذاری و ستایش حضرت الهی گشود و در آخر گفتگو به عرض اقدس نبوی٦ رسانید که ای پدر، نیکو شوهریست شوهر من علیّ ابن ابیطالب٧ امّا از دو جهت قدری بر من سخت می گذرد. یکی آنکه در هر صبح و شام زمین با او تکلّم می نماید و به آن جهت خوف بر من غالب و دل در سینه ام می تپد و دیگری وساوس زنان قریش است که مرا به حال خود نمی گذارند و هر یک نزد من می آیند و می گویند که بسیاری از بزرگان قریش و مالداران ایشان به خواستگاری تو آمدند و پدرت رسول خدا٦ ایشان را جواب داد و دست رد بر سینه همگی زد و آخرالامر تو را به مردی داد که پریشان روزگار و از دنیا و ما فیها برکنار است نه ثروتی دارد و نه مکنتی نه حشمتی دارد و نه جمعیّتی.

حضرت٦ فرمود: ای نور دیده امّا در خصوص مکالمه زمین با امیرالمؤمنین٧ دل قوی دار و به هیچ وجه خوف را به خود راه مده و بدان و آگاه باش که جناب اقدس الهی شوهر برگزیده تو را وکیل کارخانه صنع خود قرار داده، و امر و مقرّر فرموده است که آنچه بر روی زمین از مشرق تا مغرب در شب وقوع می یابد در بامداد زمین تمامی آنها را به عرض آن حضرت٧ می رساند و همچنین آنچه در روز بر روی آن واقع شود در وقت غروب تمامی آنها را در پیش آن بزرگوار مذکور سازد. و امّا در خصوص سخنان ناکسان گوش به سخن ایشان مده و گونه خاطر عاطر خود را به ناخن غصه و ألم مخراش و بدان که پدرت و شوهرت پریشان نیستند و آگاه باش که عرضه کردند بر من، خزینه های زمین را من نخواستم و اختیار ننمودم و از آن بیزاری جستم و ثواب آخرت را اختیار کردم و برگزیدم، و شوهر تو نیز تأسی و اقتداء به من کرده و دنیا را سه طلاقه کرده و هرگز به آن رجوع و بازگشت نخواهد نمود. ای نور دیده اگر بدانی آنچه پدرت