رساله فاطمیه - احمدی، یعقوب - الصفحة ٨٤ - در بیان کیفیت ازدواج زهره زهرا
خود را بروز دهد حضرت خاتم النبوة از فرط شفقت و محبّت خود در انشاء سخن سبقت گرفته و فرمود: که ابوالحسن چنان می بینم که برای کاری آمده و حیا در اظهار آن، تو را مانع است حاجت خود را بخواه و آنچه در خاطر داری بیان نمای که حاجتهای تو نزد من برآورده است زبان حال برگزیده ملک متعال گویا به این مقال بود که:
بیت
دمی که درد دلی بایدم به جانان گفت رود زبان من از کار و هیچ نتوان گفت
پس علیّ بن ابیطالب٧ با نهایت شرم و حیا عرض کرد که پدر و مادرم فدای شما باد یا رسول الله٦ در وقتی که من کودک بودم مرا از عموی خود ابوطالب و مادرم فاطمه بنت اسد گرفتی و آنچه خود تناول می فرمودی به من خورانیدی و در حِجر مهربانی و لطف مرا پروریدی و به آداب حمیده و صفات پسندیده خود مرا مؤدب و متّصف ساختی و درباره من از پدر مهربان تر و از مادر دلسوز تر بودی و حق تعالی مرا ببرکت تو هدایت کرد و نجات داد از آنچه خویشان و نزدیکان ما برآن بودند از حیرت و ضلالت؛ و به درستی که تویی یا رسول الله ذخیره و شرف من در دنیا و آخرت و به آن کرامتها که حق تعالی به برکت تو نسبت به من کرده است و الحال یا رسول الله٦ به مرتبه رجال رسیده ام و ناچارم از خانه و دری و هم خوابه و زنی آمده ام بدرگاه تو به خواستگاری و امیدوارم و خواهش آن دارم که نور دیده و فرزند برگزیده خود فاطمه زهرا٣ را به من تزویج فرمایی و در میان مردمان خصوصا جماعت خواستگاران این کمینه مخلصان را بشرف دامادی خود مشرف کنی و منّت بر جان من گذاری.