هر چند در ظاهر او را اجابت نمی کردند ولیکن شکّی و شبه در آن نیست در وقت شهادتش همگی حاضر بلکه ارواح قدسیّه جمیع مقرّبین و ملائکه آسمان و زمین در آن دشت کین ناظر فریاد از آن زمان که در حضور خاتون زنان شمر بی ایمان خنجر برّان برحلق نازک سیّد جوانان جنان و سرور شهیدان گذارد و آن سر منوّر را از بدن مؤتمن جدا کرد، صد داد از آن وقتی که صاحب عزا فاطمه٣ گریبان طاقت را چاک و موی عنبر بوی را پریشان و بر فرق فرقدان سای خاک می ریخت و سر بریده فرزند برگزیده اش را از میان خاک و خون برداشته در میان دو پستان خود جای داده و به نوای جان فرسای هوش زدای واه حسیناه وا شهیداه وا غریباه واه قتیلاه واذبیحاه غلغله در ملک و ملکوت و ولوله در حظایر جبروت انداخت و وا الماه ازحالت افسرده شفیعه روز حسرت و ندامت در آن وقتی که بدن پاره پاره تن فرزند خود را از روی خا ک تفسیده کربلا برداشته و دست در آغوش او کرد و شهید راه خدا دستی نداشت که در آغوش مادر با جان برابر در آورد .

خلاصه حبل المتین محبّت و دوستی در میانه ایشان محکم و استوار و احتیاج به