رساله فاطمیه - احمدی، یعقوب - الصفحة ٢٣ - در بیان ثواب گریستن و گریاندن بر مصائب اهل بیت صلوات الله علیهم و محزون بودن به جهت ایشان است
و ایضاً بسندهای معتبر روایت کرده است که حضرت امیرالمؤمنین٧ فرمود: که حق تعالی مطّلع شد بر اهل زمین و ما را در میان ایشان اختیار کرد و از برای ما شیعه چند اختیار کرد که یاری می کنند ما را و شاد می شوند برای شادی ما و اندوهناک می شوند برای اندوه ما ، مالها و جانهای خود را برای ما صرف می کنند ایشان از مایند و ما از ایشان و بازگشت ایشان به سوی ماست.[١]
و سید بن طاووسe روایت کرده است که ائمه طاهرین صلوات الله علیهم اجمعین فرموده اند: که هر که در مصیبت ما بگرید و صد کس را بگریاند پس بهشت از برای اوست و هر که بگرید و پنجاه کس را بگریاند بهشت از برای اوست و هر کس بگرید و سی کس را بگریاند بهشت از برای اوست و هر که بگرید و بیست کس را بگریاند بهشت از برای اوست و هر که بگرید و ده کس را بگریاند بهشت از برای اوست و هر که بگرید یک کس را بگریاند بهشت از برای اوست و هر که گریه اش نیاید و خود را بگریه بدارد بهشت از برای اوست.[٢]
[١]. جامع الاخبار او معارج الیقین فی اصول الدین ص ٥٠٨ ح ١٤١٠ و خصال شیخ صدوق ص ٦٣٥ بحارالانوار ج ٦٥ ص ١٨
[٢]. الهوف فی قتلی الطفوف ص ١٠