برداشته از حُلیّ و حُلَل فرو ریزد و بر ملائکه نثار کند و چون درخت طوبی به امر حق جل وعلا قیام نمود و فرو بارید آنچه را برداشته بود، بر ایشان نثار کرد پس تمامی قدسیان و حوریان آن نثارها را از یکدیگر ربوده و بر سم هدیه و تحفه برای یکدیگر می فرستند و به آن نثار ها تفاخر خواهند کرد تا روز قیامت.

یا حبیب الله بدان و آگاه باش که امر فرمود مرا حضرت پروردگار عالمیان که تو را امر نمایم که تزویج فرمایی در روی زمین فاطمه٣ را به علیّ٧ و بشارت دهی ایشان را که حق تعالی کرامت خواهد کرد به ایشان دو پسر پاکیزه نجیب طیّب طاهر صاحب خیر و فضیلت در دنیا و آخرت.

یا اباالحسن٧ به خدا سوگند که ملک هنوز از نزد من بالا نرفته بود که تو دست بر در زدی پس بدان و آگاه باش و خاطر عاطر جمع دار و به هیچ وجه ضمیر مهر تنویرت«روشن» را رنجه مدار که مأمول«آرزو» تو در خصوص خِّطبه فاطمه٣ بوصول موصول و در این زودی امر خداوند را در باره تو و نور دیده ام فاطمه٣ جاری خواهم کرد. یا أباالحسن٧ بیرون رو و روانه مسجد شو که اینک من نیز در عقب تو میرسم در حضور مردم فاطمه٣ را به تو تزویج می نمایم و از فضیلت تو ذکر خواهم کرد آنچه باعث روشنی دیده تو و دیده دوستان تو گردد در دنیا و آخرت.

حضرت امیرالمؤمنین٧ فرمود: که من از خدمت آن حضرت٦ بیرون آمده و به سرعت هر چه تمام‌تر متوجه مسجد شدم و مرا چندان فرح و شادی رخ نموده بود که وصف نمی توانم نمود، و چون ابوبکر و عمر حیدر صفدر٧ را برای امتحان فرستاده بودند انتظار بیرون آمدن آن حضرت را می کشیدند که ناگاه مشاهده نمودند که آن بزرگوار سراسیمه و به سرعت می دود و سر راه بر وی گرفتند و پرسیدند چه خبر داری؟