پیش از آنکه حضرت٧ بگوید «منم علیّ» جناب مصطفوی٦ فرمود: ای امّ سلمه برخیز و در را بگشای که این مردی است که خدا و رسول٦ او را دوست می دارد و او خدا و رسول٦ را دوست می دارد.

امّ سلمه گفت: یا رسول الله٦ پدر و مادرم فدای شما باد این کیست که درباره او این نوع سخنان ادا فرمودید و حال آنکه هنوز او را ندیده و به خدمت شما نرسیده است. حضرت فرمود: ای امّ المؤمنین ساکت باش این مردیست که سفاهت و بیخردی ندارد و زود از جا در نمی آید این برادر من است پسر عمّم من است و محبوب ترین خلق است به سوی من.

امّ سلمه می گوید: من بر جستم و مبادرت نمودم به جهت گشودن در و پایم بدامانم پیچید و آن نهایت تعجیل نزدیک بود که بسر دَرایم چون در را گشودم دیدم که علیّ بن ابیطالب٧ که بر در حجره ایستاده به خدا قسم که او بزرگوار بر در خانه صبر کرد تا من داخل پرده خود شدم بعد از آن داخل شد بر رسول خدا٦ و گفت: السلام علیک یا رسول الله و رحمت الله و برکاته حضرت رسالت پناه٦ او را جواب فرمود به این نحو که و علیک السلام ای ابوالحسن بنشین.

امّ سلمه می گوید: که علیّ بن ابیطالب٧ نشست در خدمت آن جناب امّا نظر را بر زمین دوخت و از کثرت شرم و حیا و رنگ به رنگ می شد و چنان می نمود که برای مهمّی آمده و او را حیا مانع است که اظهار نماید.

جناب ختمی مآب٦ را نظر بر آن حضرت افتاد و آن سرور را به آن حالت دید به علم نبوّت دانست که برای چه کار آمده است و شرم گلوگیر اوست که ما فی الضّمیر