پس جبرئیل گفت: یا محمّد٦ این سیبی است که حق تعالی به رسم هدیه فرستاده است به سوی تو از بهشت . من آن سیب را گرفتم و به سینه خود چسبانیدم . جبرئیل گفت: خداوند جمیل می فرماید: که این سیب را بخور چون آن سیب را پاره کردم نوری از آن ساطع گردید بشدتی که من از آن خائف و ترسان شدم جبرئیل گفت: چرا ترسان شدی مترس و تناول نمای بدرستی که این نور از کسی است که نام او در آسمان منصوره است و در زمین او را فاطمه خواهند خواند . گفتم ای حبیب من جبرئیل، چرا او را درآسمان منصوره، و در زمین فاطمه می گویند؟

جبرئیل گفت: از برای این او را در زمین فاطمه می گویند که قطع کرده است شیعیان خود را از آتش جهنم و دشمنان خود را از محبّت خود و در آسمان او را منصوره می نامند به جهت آنکه محبّان و دوستان خود را نصرت و یاری می کند و از این است آنچه حق «جلّ علی» می فرماید که[١]:( وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ )(بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ )[٢].

و در کتاب عیون المعجزات از عمّار بن یاسر٢ روایت کرده است که گفت: روزی حضرت امیرالمؤمنین٧ نزد حضرت فاطمه٣ رفت، چون نظر حضرت فاطمه٣ بر آن حضرت افتاد گفت: نزدیک من بیا تا خبر دهم تو را از آنچه بوده است و از آنچه خواهد بود و از آنچه نخواهد بود تا روز قیامت . چون حضرت امیرالمؤمنین ٧ این سخن را

[١]. معانی الاخبار ص ٣٩٦ و تفسیر فرات کوفی ص ٣٢١ و بحار الانوار ج ٤٣ ص ١٨

[٢]. سوره روم / آیه ٣و٤