و چون خاتون قیامت٣ در دبستان وحدت تعلیم گرفته بود بعد از تولّد بلافاصله طوطی گفتار دُرر بار شکر نثارش با این کلمات طیّبات و با این عبارات مبارکات گویا شد و گفت: (أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ أَبِي رَسُولُ اللَّهِ سَيِّدُ الْأَنْبِيَاءِ وَ أَنَّ بَعْلِي سَيِّدُ الْأَوْصِيَاءِ وَ وُلْدِي سَادَةُ الْأَسْبَاطِ ثُمَّ سَلَّمَتْ عَلَيْهِنَّ وَ سَمَّتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ بِاسْمِهَا) یعنی گواهی می دهم به یگانگی خدا و این که پدرم رسول خدا٦ و بهترین پیغمبران است و شهادت می دهم به این که شوهرم بهترین اوصیای پیغمبران است و فرزندانم آقایان اولاد پیغمبرانند.

بعد از آن به هر یک از آن زنان سلام کرد و هر کدام را به نامش بخواند و نسبت داد تعارف به جای آورد آن زنان مکرّمه بهجت و شادی آغاز نمودند و هر یک، آن گوهر درخشان را از دست دیگری ربوده و زیب و زینت آغوش خود ساخته و تیمّن و تبرّک به آن جسته وحوریان جنت المأوی و ساکنان عالم بالا شادان و خندان و یکدیگر را به ولادت با سعادت آن شفیعه روز حسرت و ندامت و فریادرس درماندگان امّت مبارک باد نمودند . مقارن آن حال از کرامات شفیعه روز عرض اعمال نوری بس با ضیاء در میان آسمانها ظاهر گردید که قبل از آن هیچ دیده مثل آن را ندیده بود. پس آن زنان مقدّسه به خدیجه مکرّمه٣ گفتند بگیر این فرزند ارجمند را که طاهره و مطهّره و با میمنت است و حق تعالی برکت داده نسل او را. پس خدیجه خاتون٣ با کمال شعف نور دیده خود را