و ایضا به سند معتبر روایت کرده است که حضرت رسول٦ از فرط محبّت و کثرت علاقه به نور دیده اش فاطمه زهرا٣ از هر سفری که مراجعت می فرمود به حجره طاهره خود نمی رفت ابتدا به خانه فاطمه زهرا٣ تشریف شریف ارزانی می داشت و مدّتی در آنجا مکث می فرمود و بعد از آن به حجره شریف می رفت تا آنکه در سفری از اسفار سیّد ابرار، صحیفه بغل حیدر کرّار از زخارف دنیای غدّار دو خلخال و دو گوشواره و دو گردن بند از نقره ساخته و پرده ای بر در حجره طاهره آویخته که حبیب حضرت پروردگار از آن سفر معاودت فرموده و بر طریق عادت، اوّل به دیدن فاطمه زهرا٣ رفت اصحاب واحبات بر دَر دارالشّرف صف در صف ایستاده و منتظر خروج وی بودند.

امّا چون حبیب حضرت بی چون داخل حجره خاتون زنان شد نظر فیض منظرش بر اساس برگزیده زنان افتاد و دید که فرزند ارجمندش زینت این عالم را پسندیده و در مقام اختیار آن بر آمده غیظ و خشم بر آن جناب مستولی گردیده و بدون توقف غضبناک از حجره طاهره فاطمه٣ بیرون خرامید و به سوی مسجد رفت و در پای منبر نشست و آثار غضب از جبین مبینش به حدّی ظاهر بود که هیچ یک از صحابه جرأت نمی نمودند که از سبب آن سؤال کنند؛ و امّا خاتون قیامت چون رفتار پدر بزرگوار را بر خلاف عادت و استمرار دید و لطف و مهربانی بی اندازه سابق را از آن والا گهر نسبت به خود ندید در مقام تفکّر بر آمده و با خود گفت که در مدة العمر امری از من رخ ننموده که رضای خدا و رسول٦ در آن نباشد، بسا باشد که تهیّه این اثاث ملایم طبع اشرف حضر ت ختمی

[١]. امالی شیخ صدوق ص ١٨٧ و مناقب ابن شهر آشوب ج٣ ص ١٦٤ و احقاق الحق ج١٠ ص ٥٧٩ و بحارالانوار ج٤٣ باب٣ ح١٠