شنید از نزد خاتون قیامت برگشت و به خدمت حضرت رسالت پناه٦ آمد و چون جناب رسول٦ را نظر بر علی ابن ابیطالب٧ افتاد فرمود: «ادن منی یا اباالحسن» یعنی نزدیک من بیا، آن حضرت نزدیک خاتم الانبیاء٦ نشست جناب ختمی مآب٦ فرمود: یا علی٧ می خواهی من تو را خبر دهم یا تو مرا اعلام می نمایی . حضرت امیرالمؤمنین ٧ گفت سخن شما بهتر است یا رسول الله .

حضرت پیغمبر٦ آنچه در میان حیدر صفدر و زهرای ازهر٣ گذشته بود بی کم و زیاد نقل فرمود.

پس حضرت امیر٧ گفت که آیا نور فاطمه٣ از نور ماست؟

حضرت رسول٦ فرمود:که آری یا علی٧ مگر نمی دانی که نور فاطمه٣ از ماست.

پس حضرت امیرالمؤمنین٧ به سجده رفت و شکرالهی به جای آورد آنگاه حضرت شاه مردان به سوی حجره طاهره روان گردید و چون داخل شد و نظر فاطمه زهرا٣ به او افتاد، حضرت فاطمه٣ فرمود: یا علی٧ رفتی و آنچه از من شنیده بودی از برای پدرم نقل کردی؟

حضرت فرمود: بلی چنین است که می گویی.

پس خاتون قیامت فرمود: یا اباالحسن٧ بدان و آگاه باش که به درستی حق تعالی نور مرا آفرید و نور من تسبیح حق تعالی را می کرد پس نور مرا به ودیعت سپرد در درختی از درختهای بهشت و آن درخت به نور من روشن شد پس چون در شب معراج پدرم داخل بهشت شد با الهام حق تعالی آن میوه امانت را از آن درخت چید و تناول فرمـود ، پس نور من در صلب او قـرار گرفت و بعـد از آن نور من از صلب آن بزرگـوار