و ایضاً شیخ طوسیe به سند معتبر از حضرت امام صادق٧ روایت کرده است که: هر که از دیده او یک قطره اشک بیرون آید برای خونی که از ما ریخته شده است یا حقی که از ما کم کرده اند است یا عِرضی که از ما یا از یکی از شیعیان ما ضایع کرده اند حق تعالی او را در بهشت ابدالآباد جا دهد و متنعم گرداند.[٢]

و حمیری در قرب الاسناد به سند صحیح روایت کرده است که حضرت امام صادق٧ از فضیل بن یسار پرسید که آیا شما شیعیان در مجالس با یکدیگر می نشینید و حدیث ما را ذکر می کنید؟ گفت: بلی فدای تو شوم . حضرت فرمود: من آن مجالس را دوست می دارم پس زنده گردانید امر ما را ای فضیل خدا رحمت کند کسی را که احادیث ما را ذکر کند و امر ما را و دین ما را زنده بدارد ای فضیل هر که ما را یاد کند یا ما را نزد او یاد کنند از دیده او مثل پر مگسی آب بیرون آید خدا گناهان او را بیامرزد اگر چه مانند کف دریاها باشد[٣] .

و ابن بابویهe به سند حسن از حضرت امام رضا٧ روایت کرده است که آن حضرت بریّان بن شبیب فرمود: که اگر خواهی در درجات عالیه بهشت با ما باشی پس برای اندوه ما اندوهناک شو و برای شادی ما شاد شو بر تو باد به ولایت و محبت ما که اگر مردی سنگی را دوست دارد حق تعالی او را در روز قیامت با آن سنگ محشور گرداند[٤].

[١]. امالی مفید ص ٣٨٨ و بحار الانوار ج ٤٤ ص٢٧٨ و کافی ج ٢ ص ٢٢٦

[٢]. بحارالانوار ج ٤٤ص ٢٧٩ ح٧ و امالی شیخ طوسی ص١٩٤ مجلس ٧ ح ٣٢ و مجالس المفید ص ١٧٤ مجلس ٢٢ ح ٥

[٣]. بحارالانوارج ٤٤ ص ٢٨٢ و قرب الاسناد ص ٣٦ (ط.الحدیثة)

[٤]. عیون اخبار الرضا ج ٢ ص ٢٦٩ و امالی شیخ صدوق ص ١٩٣ و اقبال الاعمال ج ٣ ص ٣٠ (ط. الحدیثة) وبحار الانوار ج ٤٤ ص ٢٨٦