ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و بيست و پنجم- يكصد و بيست و ششم
١ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
دولت اهل بيت (ع)؛ ملك عظيم خداوندى
٤ ص
(٤)
از ميان خبرها
١٠ ص
(٥)
حبس ابد براى 10 رهبر شيعه بحرينى
١٠ ص
(٦)
جزئيّات جلسه مخفيانه محفل ماسونى بيلدربرگ
١٠ ص
(٧)
اوباما شديداً از اسرائيل حمايت مى كنم
١١ ص
(٨)
چند ميليون نفر در جهان آواره اند؟
١١ ص
(٩)
انرژى اتمى، نسل زنان را از بين مى برد
١١ ص
(١٠)
گلستانه
١٢ ص
(١١)
انتظار
١٢ ص
(١٢)
اى با خدا
١٢ ص
(١٣)
مژده اى دل كه مسيحا نفسى مى آيد
١٣ ص
(١٤)
فرداى سپيد
١٣ ص
(١٥)
غروب و انتظار
١٤ ص
(١٦)
از آينه ها مى آيى
١٤ ص
(١٧)
موعود جمعه
١٥ ص
(١٨)
ادركنى
١٥ ص
(١٩)
آبى بنوش و !
١٦ ص
(٢٠)
آثار معجزه آساى زيارت عاشورا
١٧ ص
(٢١)
كيفيّت ختم زيارت عاشورا
١٨ ص
(٢٢)
راه آسان
١٩ ص
(٢٣)
آداب ختم
١٩ ص
(٢٤)
از مهدى بخواه!
٢٠ ص
(٢٥)
ضرورت خودشناسى
٢٢ ص
(٢٦)
رمزموفّقيت انسان
٢٤ ص
(٢٧)
آثارخودشناسى
٢٤ ص
(٢٨)
كليد خودشناسى
٢٤ ص
(٢٩)
خودت را بساز
٢٦ ص
(٣٠)
الف رابطه انسان با خدا و ديگران
٢٦ ص
(٣١)
ب رابطه انسان با دنيا و آخرت
٢٧ ص
(٣٢)
ج رابطه انسان با خود و خدا
٢٧ ص
(٣٣)
به كجا چنين شتابان؟
٢٨ ص
(٣٤)
آبشار قنوت
٣١ ص
(٣٥)
اتوپيا، سرزمين موعود و واقعيّت هاى فراموش شده
٣٢ ص
(٣٦)
كار هر شب
٤١ ص
(٣٧)
مسيحيّت صهيونيستى از نظر تا عمل
٤٢ ص
(٣٨)
مقدّمه
٤٣ ص
(٣٩)
بخش اوّل مسيحيّت صهيونيستى، فرايند تاريخى- دينى پروتستانتيسم
٤٣ ص
(٤٠)
بخش دوم صهيونيسم مسيحى چيست؟
٤٧ ص
(٤١)
سرزمين موعود؛ باورى كه ملّتى را آواره كرد
٥٠ ص
(٤٢)
اسرائيل
٥٠ ص
(٤٣)
صهيونيسم
٥٠ ص
(٤٤)
اوّلين صهيونيسم
٥٠ ص
(٤٥)
رابطه دين و دولت در اسرائيل
٥٢ ص
(٤٦)
مخالفان يهودى صهيونيسم
٥٢ ص
(٤٧)
تناقض آشكار
٥٣ ص
(٤٨)
سرزمين مادرى!
٥٤ ص
(٤٩)
ردّ پاى انگليس در ايجاد مسئله «سرزمين موعود»
٥٨ ص
(٥٠)
اسقف هاى واتيكان نظريه سرزمين موعود را زير سؤال بردند
٥٩ ص
(٥١)
بشارت به منجى درانجيل
٦٠ ص
(٥٢)
مدينه رؤيايى دمكراتيك
٦٢ ص
(٥٣)
ساعت بيست و پنج
٦٤ ص
(٥٤)
اعلام پايان تاريخ غربى
٦٤ ص
(٥٥)
1 كريستوفر مارلو
٦٤ ص
(٥٦)
2 فاوست گوته
٦٦ ص
(٥٧)
3 آلدوس هاكسلى دنياى قشنگ نو
٦٨ ص
(٥٨)
4 جرج اورول 1984
٧٠ ص
(٥٩)
5 ويرجيل گئورگيو ساعت بيست و پنج
٧٠ ص
(٦٠)
وسوسه هاى شيطانى
٧٣ ص
(٦١)
آمريكا آخرين اتوپياى غرب
٧٤ ص
(٦٢)
آخرين دولت
٧٨ ص
(٦٣)
منشأ تعبيرآخرين دولت
٧٩ ص
(٦٤)
معناى آخرين دولت
٨٠ ص
(٦٥)
چرا آخرين دولت
٨٢ ص
(٦٦)
معجزه آية الكرسى
٨٣ ص
(٦٧)
عصرظهور؛ عصر تجلّى ولايت خدا
٨٤ ص
(٦٨)
مهذّب شدن همه مناسبات و روابط اجتماعى
٨٥ ص
(٦٩)
تعريف عدالت به تناسبات ولايت خداوند متعال
٨٧ ص
(٧٠)
بازنگرى ولى عصر (عج) در زيبايى شناسى جائرانه
٨٧ ص
(٧١)
شكل گيرى جامعه ولايى و عادلانه در دوران ظهور
٨٨ ص
(٧٢)
نقش محورى ولى الهى در تكامل بخشى به تاريخ
٨٨ ص
(٧٣)
دستاوردهاى مُلكى عصر ظهور
٩١ ص
(٧٤)
امنّيت روانى
٩١ ص
(٧٥)
گسترش ارتباطات مؤمنان
٩٢ ص
(٧٦)
امنّيت اجتماعى
٩٢ ص
(٧٧)
رفاه اقتصادى
٩٣ ص
(٧٨)
مشكل مسكن و آبادانى زمين
٩٤ ص
(٧٩)
اداى حقوق شهروندى و شهرسازى پس از ظهور
٩٤ ص
(٨٠)
امان زمين و امنيت زمينيان
٩٦ ص
(٨١)
عدل در عصر ظهور
١٠٠ ص
(٨٢)
علم در عصر ظهور
١٠١ ص
(٨٣)
مأخذشناسى سرزمين موعود
١٠٢ ص
(٨٤)
الف كتاب هايى كه با موضوع مدينه فاضله، آرمان شهر، اتوپيا، جامعه مطلوب، جامعه مهدوى و نگاشته شده است
١٠٢ ص
(٨٥)
بخش دوم، بخش مقالاتى است كه درباره اين موضوع نوشته شده است
١٠٣ ص
(٨٦)
ويژگى هاى مدينه عصرظهور
١٠٤ ص
(٨٧)
1 مدينه عدل
١٠٥ ص
(٨٨)
2 مدينه رفاه
١٠٧ ص
(٨٩)
3 مدينه امن و سلام
١٠٨ ص
(٩٠)
4 مدينه تربيت
١٠٨ ص
(٩١)
5 مدينه علم
١٠٩ ص
(٩٢)
6 مدينه مستضعفان
١٠٩ ص
(٩٣)
غرب، غالب يا مغلوب؟
١١٠ ص
(٩٤)
1 راهبرد رسانه هاى غرب
١١٠ ص
(٩٥)
الف) كوچك شمردن ديگر تمدّن ها
١١٠ ص
(٩٦)
ب) به رخ كشيدن توانمندى هاى تمدّن غربى
١١٠ ص
(٩٧)
ج) معرفى يك آرمانشهر يا جامعه موعود
١١٢ ص
(٩٨)
2 راهبردهاى مقابله با رسانه هاى غربى
١١٢ ص
(٩٩)
الف) نقد و بررسى دستاوردهاى تمدّن غربى
١١٢ ص
(١٠٠)
ب) بيان برترى هاى فرهنگ و تمدّن اسلامى
١١٣ ص
(١٠١)
ج) هدايت جهانيان به سوى موعود اسلامى
١١٣ ص
(١٠٢)
سحر، گناه كبيره
١١٥ ص
(١٠٣)
سحر و روايات اهل بيت (ع)
١١٥ ص
(١٠٤)
حدّ سحر، كشتن است
١١٦ ص
(١٠٥)
حقيقت سحر و اقسام و ملحقات آن
١١٧ ص
(١٠٦)
1 سحر
١١٧ ص
(١٠٧)
2 كهانت
١١٨ ص
(١٠٨)
3 شعبده
١١٨ ص
(١٠٩)
4 تسخيرات
١١٩ ص
(١١٠)
5 قيافه
١١٩ ص
(١١١)
6 تنجيم
١٢٠ ص
(١١٢)
سحر با معجزه دو تاست
١٢٠ ص
(١١٣)
مهمان ماه
١٢٢ ص
(١١٤)
مختار حقيقت
١٢٢ ص
(١١٥)
در حلقه تنهايى
١٢٣ ص
(١١٦)
آشناى ديرين
١٢٣ ص
(١١٧)
طلوع بى غروب
١٢٣ ص
(١١٨)
پرسش شما، پاسخ موعود
١٢٤ ص
(١١٩)
ديدار با امام زمان (ع)
١٢٤ ص
(١٢٠)
جلب خشنودى امام عصر (ع)
١٢٤ ص
(١٢١)
بهره ورى از وجود امام عصر (ع)
١٢٦ ص
(١٢٢)
افزايش ارتباط
١٢٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٥ - مهذّب شدن همه مناسبات و روابط اجتماعى

اشاره‌

حجّت‌الاسلام والمسلمين ميرباقرى در مصاحبه‌اى با مجلّه «موعود» مهم‌ترين ويژگى‌ها و شاخصه‌هاى عصر ظهور امام مهدى (عج) را بيان كردند. به نظر ايشان اصلى‌ترين خصيصه عصر ظهور امام مهدى (ع)، ظهور ولايت ولى‌الله در جهان است و همه آثار و بركاتى كه در اين عصر در جهان حاصل مى‌شود به تبع همين ظهور ولايت است.

\* آيا مى‌توان گفت جامعه آرمانى‌اى كه اسلام ترسيم مى‌كند، جامعه‌اى است بر محور انسان كامل؛ يعنى در واقع جامعه‌اى است كه اساس آن بر كمال و تحوّل انسان است؟

\* بله. من تقريباً با فرمايشات شما موافقم؛ امّا همين مطلب را مقدارى باز مى‌كنم. در واقع اصلى‌ترين كارى كه ولى خدا مى‌كند، تصرّف در ارواح انسانى است. او انسان‌هايى را كه براى پذيرش ولايت، قابليّت پيدا كرده‌اند يا به تعبير ديگر بستر پذيرش در آنها ايجاد شده است، موضوع تصرّف قرار مى‌دهد، ارواح ديگرى در آنها مى‌دمد و آنها را به منزلت ديگرى از حيات مى‌رساند. وقتى منزلت حيات انسان متفاوت شد، منزلت نيازها، اراده‌ها و انگيزه‌هايش، همه كاملًا متفاوت مى‌شود و همه آنها از نوع حيات طيّبه‌اى مى‌گردند كه همه‌اش نورانيّت است و معارف ولى خدا در آن جارى است. اين مطلب را مى‌توان از روايات فراوانى به دست آورد. رواياتى كه «ماءمعين» ذكر شده در سوره «ملك»[١] و «ماء غدقا» ى بيان شده در سوره «جن»[٢] را به ولى الله و معارف آنها تفسير مى‌كنند. در عصر ظهور معارف ربّانى و ملكوتى ولى خدا در قلوب جارى مى‌شود و اين معرفت‌ها مراتب جديدى از روح حيات و نورانيّت را ايجاد مى‌كند. بنابراين در اين عصر، حركت‌ها در عالم نور است، در عالم معارف است، سنخ ديگرى از حركت و مطلوبيّت است، همين‌طور كه فرموديد، به علاوه خود تصرّف ولى خدا در عالم، حيات ديگرى را در همه موجودات مى‌دمد. حتّى در بعضى از روايات آمده كه حيوانات هم رفتارشان متفاوت مى‌شود؛ يعنى قابليّت پيدا مى‌شود و آنها هم رشد مى‌كنند؛ در واقع يك هماهنگى در رشد واقع مى‌شود. اساس ولايت ولى الله هم همين است كه انسان را به مرزى برساند كه بتواند نعمت‌هاى خدا را درك و دريافت كند. نعمت‌هاى خدا خيلى فراوان‌تر از آن چيزى است كه ما در عالم محسوسات مى‌بينيم. حتّى در همين دنيا، درك و دريافت اين نعمت‌ها منوط به كمال انسان است. انسانى كه به درجات قرب مى‌رسد، انسانى كه درجاتى از حيات طيّبه در او دميده مى‌شود، ظرفيّت درك و دريافت ولايت ولى الله، ظرفيّت درك و دريافت امر و رحمت خدا را پيدا مى‌كند. اين اصلى‌ترين تحوّلى است كه در عصر ظهور اتّفاق مى‌افتد. انسان‌ها، انسان‌هاى ربّانى مى‌شوند، انسان‌هايى مى‌شوند كه شعاع ولى خدا هستند، نور ولايت در آنها دميده شده است. ماءمعين و آب گواراى ولايت ولى الله و ولايت نورانى آن حضرت بر قلوبشان جارى شده است. طبيعى است كه التذاذ، ابتهاج، نشاط، حركت و راحتى چنين انسان‌هايى مفهوم ديگرى دارد.

مهذّب شدن همه مناسبات و روابط اجتماعى‌

نكته قابل تأمّل اين است كه در اين عصر نه تنها افراد و آحاد جامعه تهذيب مى‌شود؛ بلكه روابط اجتماعى و ارتباطات آنها هم تهذيب مى‌شود؛ يعنى اخلاق اجتماعى‌شان هم ملكوتى مى‌شود. همه مناسبات بر محور تقوا و در بستر رشد و تقرّب قرار مى‌گيرد. گاهى مناسبات اجتماعى، اخلاق رذيله را رشد مى‌دهد. مديريت مادّى حتّى در يك كارخانه، گاهى به نحوى است كه ايجاد حرص، حسد و استكبار مى‌كند. روابط سازمانى ناسالم در افراد وابسته به طبقه بالا، روحيه استكبار و در افراد وابسته به طبقه پايين، دنائت و حسد ايجاد مى‌كند. ولى روابط