كه اين جامعه آرمانى در مقايسه با ديگر آرمان‌شهرهايى كه در طول تاريخ به انسان‌ها وعده داده شده و تمامى آنها هم به شكست و تباهى انجاميده است، تحليل و بررسى شود.

اميدواريم كه رسانه ملّى بتواند با بهره‌گيرى از راهبردهاى ياد شده، تلاش‌هاى مذبوحانه رسانه‌هاى غربى براى زنده، فعّال و اميدبخش بودن تمدّن غربى را خنثى و برترى‌هاى تمدّن اسلامى را براى همه جهانيان روشن كنند.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. ساموئل هانتينگتون، «غرب، غريب نه غالب»، راه نو، سال اول، شماره ٦، خرداد ١٣٧٧، به نقل از: فارن افرز، نوامبر- دسامبر ١٩٩٦.

[٢]. همان، شماره ٥، خرداد ١٣٧٧.

[٣]. هربرت شيلر، وسايل ارتباط جمعى و امپراتورى امريكا، ترجمه: احمد ميرعابدينى، چاپ اول: تهران، سروش، ١٣٧٧، ص ٤١.

[٤].The End of History .

[٥]. نظريّه «پايان تاريخ»(The End of History) نخستين بار در سال ١٩٨٩ از سوى آقاى فرانسيس فوكوياما، نظريّه پرداز امريكايى ژاپنى تبار مطرح شد. او در مقاله اى به همين نام كه در مجله آمريكايى «امور بين المللى منفعت ملى» منتشر شد، پايان جنگ سرد را نشانگر پايان پيشرفت تاريخ بشر دانست و گفت «آنچه كه ممكن است شاهد آن باشيم، دقيقاً پايان جنگ سرد، يا پايان دورانى ويژه از تاريخ پس از جنگ نيست، بلكه پايان تاريخ به خودى خود است. بدان معنا كه نقطه پايانى دگرگونى تدريجى ايدئولوژيكى نوع بشر و جهانى سازى ليبرال- دمكراسى غربى، به عنوان واپسين صورت دولت بشر است».

(مقاله ياد شده بعدها توسعه يافت و در سال ١٩٩٢ در كتابى با عنوان «پايان تاريخ و آخرين انسان»(The End of History and the Lastman) منتشر شد.

براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: موسى غنى نژاد، «پايان تاريخ و آخرين انسان»، اطلاعات سياسى- اقتصادى، شماره ٦٣ و ٦٤، آذر و دى ١٣٧١.

[٦]. ر. ك: غرب از رويا تا واقعيت (٣)؛ تكنولوژى و چالش‌هاى فرارو، به قلم انديشمندان غربى، چاپ اول: قم، مركز پژوهش‌هاى اسلامى صدا و سيما، ١٣٨٩.

[٧]. ر. ك: دبيرخانه دومين همايش مسائل زنان، فمينيسم، شكست افسانه آزادى زنان، ج ٢، چاپ اول: تهران، معاونت فرهنگى نهاد نمايندگى مقام معظم رهبرى در دانشگاه ها، ١٣٨٨؛ و ابراهيم شفيعى سروستانى، «كيفرخواست عليه نظام سلطه؛ اتهام: به بردگى كشاندن زنان»، موعود، سال پانزدهم، شماره ١١٦، بهمن ١٣٨٩.

[٨]. سخنرانى در تاريخ ١٨/ ١١/ ١٣٦٦.

[٩]. سخنرانى در تاريخ ٢٦/ ٩/ ١٣٧١.

[١٠]. براى نمونه ر. ك: «نابودى عفاف، ارمغان فمينيسم»، برگرفته از: وندى شليت، بازگشت به عفاف، تلخيص و ترجمه: سمانه مدنى، مندرج در: دبيرخانه همايش سراسر زنان، مسائل فرهنگى- اجتماعى و جهانى سازى، فمينيسم در آمريكا تا سال ٢٠٠٣، چاپ سوم: قم، دفتر نشر معارف اسلامى، ١٣٨٤؛ تبسم ف. روبى، «گوش فرادادن به نداى حجاب»، ترجمه: نسرين مصباح، مندرج در: سيد جعفر حق شناس (گردآورنده)، نظام اسلامى و مسأله حجاب (مجموعه مقالات و گفت‌وگوها)، چاپ اول: قم، دفتر مطالعات و تحقيقات زنان، ١٣٨٧، صص ٢٢٣- ٢٥٧.

[١١]. ر. ك: پيتر فورد، «زنان اروپايى و گرايش به اسلام»، سياحت غرب، سال سوم، شماره ٣٢، اسفند ١٣٨٤؛ همو، «چرا زنان اروپايى مسلمان مى شوند؟»، ترجمه: حميدرضا غريب رضا، مندرج در:www .m ouood .org ، خرداد ١٣٨٨.